Pokusa wielkości

Przejawy szukania uznania przez kapłana

• dobieranie sobie schlebiających rozmówców,
• „wymuszanie” pozytywnych ocen,
• permanentne mówienie o sobie,
• ciągłe oczekiwanie u innych postaw afirmacyjnych,
• upajanie się sukcesem,
• ucieczka przed krytyką,
• porównywanie się z tymi, na tle których lepiej się wypada,
• zabieganie o różnego rodzaju nagrody, zaszczyty i tytuły.

Likwidowanie w sobie cierpienia spowodowanego brakiem uznania poprzez ciągłe o nie zabieganie niesie ze sobą kolejne niebezpieczne zjawisko. Kapłan zaczyna otaczać się osobami, które zawsze będą go chwalić i doceniać.

Otaczanie się pochlebcami

W przepastnych głębiach sieci można znaleźć ciekawą anegdotę. Otóż w pewnej ważnej instytucji rozpisano konkurs na naczelne stanowisko. Zebrała się wysoka komisja ze wszystkimi „czynnikami”. Przed jej obliczem stanął pierwszy kandydat, któremu powiedziano:

– Chodzi tu o prosty test, jaki chcemy przeprowadzić na pańskiej osobie, zanim otrzyma pan ewentualnie posadę, o którą się ubiega. Czy zgadza się pan na to? – Oczywiście – potaknął egzaminowany. – Ile jest dwa plus dwa? – zapytał przewodniczący komisji. – Cztery – odpowiedział bez zająknięcia. Przywołano drugiego kandydata. I znowu po wstępnym pouczeniu padło pytanie: – Ile jest dwa plus dwa? – Tyle, ile życzy sobie szef – wypalił jak z dwururki. Nie trzeba chyba dodawać, że to naczelne stanowisko otrzymał kandydat drugi.

Wydaje się więc, że rację miał ks. Luigi Sturzo, kiedy pisał: „Nie otaczaj się pochlebcami. Pochlebianie szkodzi duszy, pobudza próżność i fałszuje rzeczywistość. Przyjaciel pochlebca nie jest już przyjacielem i należy mieć się przed nim na baczności: może prosić o coś, czego nie powinno mu się udzielić. Jeśli już mu się na coś pozwoli, to nie ze względu na przyjaźń, lecz ze względu na pochlebstwa”^[24]].

Ksiądz może mieć pokusę otaczania się osobami, które należy zaliczyć do grona pochlebców. Można nawet dokładnie podać opis typowego pochlebcy, korzystając ze znanych przysłów i sentencji.

Cechy pochlebców

• Pochlebca tylko przy chlebie przychlebia.
• Pochlebca nie może być dobrym przyjacielem.
• Pochlebca gorszy niż żmija.
• Pochlebcy wydają się takimi przyjaciółmi, jak wilki psami.
• Pochlebstwo to potrawa, która wszystkim smakuje.
• Im bardziej kochamy przyjaciół, tym mniej im schlebiamy.
• Pochlebna mowa jest trucizną.
• Pochlebstwa nie hartują, lecz osłabiają.
• Pochlebstwo jest fałszywą monetą, istniejącą tylko dzięki naszej próżności.
• Pochlebstwo jest to przestrzeń między nikczemnością a fortuną.