Nie wolno wyłączyć elementu zrozumienia z doświadczenia

Druga (a w założeniu pierwsza) część rozmowy z ks. Grzegorzem Strzelczykiem na temat charyzmatów i ich rozumienia.

Pierwszym problemem są więc księża nie wywiązujący się ze swoich obowiązków wobec wspólnoty. A drugim?

– Księża odpowiedzialni za wspólnoty, którzy z kolei są na drugim końcu, czyli ci „odjechani” – zwykle chodzi o postawienie własnego doświadczenia nad nauczaniem Kościoła. I za nimi „odjeżdżają” wspólnoty. Czasem jest to efekt tego, że jak nikt się nie chce zająć jakąś wspólnotą, to się posyła tam ochotnika. Niekoniecznie po rozeznaniu tego, czy on się do tego nadaje i czy jest wystarczająco stabilny i ogarnięty.

Kolejny problem jest związany z tym, że jak już pasterz daje symptomy niezrównoważenia w nauczaniu, to bywa, że brakuje reakcji. Nie reakcji biskupa, bo biskup o tym się dowiaduje prawie zawsze na końcu, tylko jego współbraci. Braterskiego napomnienia brakuje, czyli: „Chłopie, ogarnij się, bo zaczynasz opowiadać głupoty”.

Skoro problemy są z duszpasterzami, to sprawa jest dość poważna. Przecież ostatni sobór w tej kwestii nakłada na nich istotne zadanie.

– Sobór Watykański II w nauczaniu o charyzmatach mówi, że sąd o ich prawdziwości i o sposobie wprowadzania w życie należy do pasterzy Kościoła. Czyli bez decyzji kompetentnego przełożonego kościelnego nikt nie powinien żadnym charyzmatem publicznie posługiwać. Jeżeli prezbiter zaczyna ogłaszać proroctwa, należy najpierw zapytać, czy on ma zgodę swojego biskupa na posługiwanie tym charyzmatem, swojego przełożonego, a wcześniej jeszcze, czy ten charyzmat został ogóle rozeznany przez kogokolwiek innego niż on sam. Bo sami sobie nie rozeznajemy charyzmatów. Ale niestety mamy samozwańczych proroków, samozwańczych uzdrawiaczy, którzy są dopuszczani do posługi i do nauczania bez żadnej weryfikacji choćby tylko zdolności do rozróżniania co jest dogmatem w Kościele katolickim, a co nie jest.

Takie osoby bez misji kanonicznej publikują książki (z imprimatur!), prowadzą rekolekcje, dla wielu stanowią autorytet kościelny…

– Tu pojawia się pytanie, w którym momencie przebudzi się odpowiedzialność pasterzy Kościołów lokalnych. Mam nadzieję, że wkrótce.

Przecież dzieje się dużo: tłumy ludzi przychodzi na charyzmatyczne spotkania, dokonują się uzdrowienia, pojawiają się proroctwa…

– Ja pamiętam poprzednią falę charyzmatyczną, sprzed dwudziestu lat. Też tak było. Pamiętam, że po następnych dziesięciu latach z tych wspólnot, które miały po dwieście, po pięćset osób, zostawało sześć, dziesięć.

Jak to się stało?

– Kwestią jest to, co ich gromadzi. Dojrzała wiara czy specyficzne doświadczenie, potrzeba emocjonalnego przeżycia czegoś? Przeżycie emocjonalne może prowadzić do dojrzałej wiary, jeżeli za nim idzie systematyczna, porządna, nieefektowna formacja. My często mamy już w tej chwili do czynienia z sytuacjami, że ludzie jeżdżą z eventu na event, bo potrzebują placebo, potrzebują się lepiej poczuć. Czy z tego będzie dojrzała wiara? Wątpię. Plagą wielu parafii jest to, że jest dwadzieścia zaangażowanych osób, które są w trzydziestu grupach. Wydaje mi się, że na eventach charyzmatycznych robi się nam już podobnie. Na wszystkich są ci sami ludzie. Jeżdżą po Polsce za charyzmatykami i są wszędzie. Jest siedemdziesiąt spotkań, ale w nich uczestniczy podobny zestaw ludzi.

Przecież mówi się w tym kontekście o nowej wiośnie…

– Doświadczenie charyzmatyczne jest szansą na ożywienie Kościoła, bo Duch Święty nią jest i to dla mnie jest oczywiste, tylko że ono musi pozostać w ramach tego, co my wiemy o Kościele i o działaniu Ducha Świętego. A my to ignorujemy. Ignorujemy Nowy Testament w tej kwestii. Ja ciągle przeżywam zaskoczenie reakcjami niektórych charyzmatyków, gdy ośmielam się cytować 14 rozdział pierwszego listu św. Pawła do Koryntian, w którym Apostoł mówi: „wolę powiedzieć pięć słów według mego rozeznania, by pouczyć innych, zamiast dziesięć tysięcy wyrazów według daru języków” (1Kor 14,19). On tam wprost stawia rozsądek nad charyzmatem. Niektórzy dziś by pewnie powiedzieli, że św. Paweł ma ewidentnie „demona intelektualizmu”…

«« | « | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | » | »»

TAGI| KOŚCIÓŁ

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

  • ula
    17.05.2018 11:23
    Brakuje rozeznania że coś może zwyczajnie pochodzić od złego ducha ,problem ruchów charyzmatycznych polega na tym, że one nie pochodzą ze Świętej Tradycji Kościoła Katolickiego tylko od innych kościołów chrześcijańskich i wprowadzają do kościoła elementy które budzą zastrzeżenia bo np katolicy wierzą że w Eucharystii jest obecny Bóg dlatego trzeba zachować powagę w przestrzeni ołtarza u protestantów tego nie ma a my przejmujemy pewne zachowania,nawet wiele od nich np różnych tańców,śpiewów,muzykę niesakralną która powinna oddawać pewną powagę miejsca świętego.Moje doświadczenie jest negatywne takich wspólnot,bo kiedy byłam na takiej Mszy to kapłan chciał żebyśmy tanecznym krokiem przeszli dookoła monstrancji stojącej na Ołtarzu,po tym wydarzeniu odechciało mi się raz na zawsze Mszy z modlitwą o uzdrowienie...Czasem nadmiernie ludzie przypisują że to i tamto jest od Boga,od Ducha Świętego,tego chce Jezus a to nie ta droga...
  • ania
    17.05.2018 11:30
    Ja się w ogóle zastanawiam po co te wspólnoty bo Kościół Katolicki jest wspólnotą której dano Sakramenty Święte,przecież my jesteśmy bierzmowani i nikt nam nie broni odmawiać nowenny do Ducha Świętego i innych modlitw znanych od lat a przy tym nie trzeba grać na gitarze,organkach na ołtarzu i wymachiwać rączkami a księża sprawiają wrażenie jakby od nich tego oczekiwano,jakiejś zabawy religijnej...
  • Iona
    17.05.2018 20:33
    Problem leży chyba w braku edukacji religijnej (o konieczności katechezowania dorosłych kilka dni temu mówił abp. Gądecki). No bo jak wytłumaczyć gorliwość w seryjnym przyjmowaniu 1 piątkowej Komunii Św. przy równoczesnym braku zainteresowania udziałem w niedzielnej Eucharystii. Zaskoczyło mnie takie zabobonne podejście do objawień u znajomej osoby, a skoro ks. Strzelczyk wspomina o tym problemie to nie jest to przypadek odosobniony...
  • ona
    18.05.2018 11:03
    Katolik to niewykształcony teolog ,kazania powinny wiele dawać.Ludzie nie są przyzwyczajeni żeby pogłebiać wiedzę religijną np.dobrą lekturą a zywoty świętych są najlepsze,ich dzieła ale to jest spory wysiłek intelektualny dla przeciętnego katolika chwycić np po "Dzieje duszy" św.Teresy bo łatwiej chwycić po kryminał,czasem po Mszy ministranci rozprowadzają jakieś książki ale one nie zawsze są wartościowe,czekam aż zaczną sprzedawać "O naśladowaniu Chrystusa" to jest dobra pozywka religijna
Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

    Pobieranie...

    Archiwum informacji

    niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
    26 27 28 29 30 31 1
    2 3 4 5 6 7 8
    9 10 11 12 13 14 15
    16 17 18 19 20 21 22
    23 24 25 26 27 28 29
    30 1 2 3 4 5 6