Bogu zależy

Pan odpowiedział: «Oto Ja zawieram przymierze wobec całego ludu twego i uczynię cuda, jakich nie było na całej ziemi i u żadnych narodów, i ujrzy cały lud, wśród którego przebywasz, że dzieła Pana, które Ja uczynię z tobą, są straszne. Przestrzegaj tego, co Ja dzisiaj tobie rozkazuję, a Ja wypędzę przed tobą Amorytę, Kananejczyka, Chetytę, Peryzzytę, Chiwwitę i Jebusytę. Strzeż się zawierania przymierza z mieszkańcami kraju, do którego idziesz, aby się nie stali sidłem pośród was. Natomiast zburzcie ich ołtarze, skruszcie czczone przez nich stele i wyrąbcie aszery (...)

Po przeczytaniu tego fragmentu już wiadomo, dlaczego Izrael nie chciał się mieszać z mieszkańcami Kanaanu. Chodziło o to, żeby nie zapomniał, kto jest jego Bogiem...

Zwraca jednak przede wszystkim uwagę obraz Boga, jaki się w tej scenie pojawia. Jak jawi się w samym czytaniu?

• To  Bóg miłosierny i litościwy, cierpliwy, bogaty w łaskę i wierność
• To Bóg życzliwy, skory do przebaczenia.

Gdy czytanie umieścić w kontekście ten obraz Boga trzeba poddać pewnej modyfikacji

• Łaskawość Boga jest 250-330 razy większa niż Jego dążność do ukarania, ale jednak nie pozostawia On niegodziwości bez odpowiedzi.
• Jest Bogiem potężnym, który potrafi zmieniać losy narodów (wypędza ludy Kanaanu)
• Jest Bogiem twardym, który wprowadzając w życie swoje plany niekoniecznie daje każdemu człowiekowi święty spokój (mieszkańcy Kanaanu zostają wypędzeni, Izraelowi stawia twarde wymagania), ale nieraz stawia człowieka przed trudnymi wyzwaniami.

Gdyby czytać dalej – już dalej niż zacytowany fragment – można by powiedzieć, że jest Bogiem Świętym, który uświęca... Skóra Mojżesza po tym spotkaniu z Bogiem będzie promieniała...

2. Kontekst drugiego czytania 2 Kor 13,11–13

Drugi list świętego Pawła do Koryntian to odpowiedź na kłopoty, jakie pojawiły się w tej chrześcijańskiej gminie. Między innymi deprecjonowanie autorytetu Apostoła. Czytany tej niedzieli fragment to jednak już samo zakończenie listu, w którym mocne słowa Pawła ustępują życzliwości.

Bracia, radujcie się, dążcie do doskonałości, pokrzepiajcie się na duchu, jedno myślcie, pokój zachowujcie, a Bóg miłości i po­koju niech będzie z wami. Pozdrówcie się nawzajem świętym pocałunkiem. Pozdrawiają was wszyscy święci. Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i udzielanie się Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi.

Wskazania Pawła są tu jasne. I warto podkreślić: to wezwanie do tego, by chrześcijanie trzymali się razem, nie do tego, by z sobą wojowali - jak to się w naszych czasach zdarza. Zwraca też uwagę stwierdzenie: "pozdrawiają was wszyscy święci". Z nieba? Nie. Z ziemi. To chrześcijanie, uświęceni wiarą w Chrystusa. Rzadko dziś chyba patrzymy na siebie jako już świętych, nie w nadziei, że w przyszłości... Jeśli jednak tej niedzieli wybrano właśnie takie czytanie, to pewnie ze względu na ową trynitarną formułę z ostatniego zdania. Bóg nie jest pojedynczy. Jest Trójcą. I cały udziela się wyznawcom Chrystusa.