Veselé Velikonoce

A tak, tak. W tym roku znowu jej się namnożyło na kartkach pocztowych. Pierwsze, wielkanocne, wysłaliśmy już z Żoną w zeszłym tygodniu. Zagranicę. Żeby doszły na czas. Niestety, co jedna to gorsza. Bardziej kiczowata. A na co drugiej zmartwychwstały Chrystus wygląda jak… Conchita Wurst.

Nie żartuję. Nie prowokuję. Nie szargam świętości. O to trzeba by raczej oskarżyć producentów tych kartek. A raczej AI, bo kicz taki, że głowa mała. Że człowiek raczej by tego nie wymyślił.

Brokatowa „posypka”, różowe krzaczki, lawendowe poletka w tle, a na pierwszym planie oczywiście Chrystus z burzą włosów, jak z reklamy markowego szamponu i rysami twarzy a la Kim Kardashian. Ale że ma zarost, wygląda raczej na Conchitę Wurst. Aaaaaaaaaaaaaaa! Świat oszalał…

Od paru lat śledzę głośny projekt „Namalować katolicyzm od nowa”. Wychodzi różnie. Nie każda edycja przynosi dzieła wybitne, ale parę niezłych obrazów już się przecież trafiło. Tymczasem wielkanocne pocztówki z roku na rok coraz gorsze (te naj naj najgorsze oczywiście odkładam sobie do szuflady, żeby potem porównywać). W tym roku tragedia, choć już i w zeszłym jakiś „conchityzm” był przecież zauważalny.

No nic. Mimo wszystko się wyśle. Zwłaszcza do tych, którzy mają poczucie humoru. Np. Czesi. Jako że obchodzą Veselé Velikonoce, piszę na kartce, żeby i ją potraktować na wesoło. Z przymrużeniem oka. Bo co zrobić? Takie mamy czasy. Od dłuższego już czasu.

Np. parę lat temu była już przecież afera z Barbie Jesus, o czym donosił brytyjski, chrześcijański magazyn „Premier Christianity” – szczegóły in english tutaj 

Ja tam nie wiem. Ja tego nie kupuję. A jak już kupię, przez nieuwagę (trza się było lepiej w sklepie przyjrzeć tym kartkom!), to potem muszę kombinować. Więc teraz już conchita…Yyyyyyy tzn. teraz już kończę i wracam do kombinowania, komu jeszcze mógłbym taką tragicznie-badziewną kartkę wysłać.

Boże, ten brokacik…