Obejmowały pewien rodzaj umowy, kontraktu pomiędzy rodzinami i samymi narzeczonymi. Jego podpisanie miało miejsce w rodzinnym domu panny młodej w obecności świadków. Narzeczeństwo wiązało się też z wniesieniem posagu lub ofiarowaniem czegoś wartościowego. Od zaręczyn małżonkowie formalnie byli małżeństwem, choć do ślubu nie mieszkali razem. W praktyce wyglądało to tak, że nie mogli spotykać się na osobności, poza zasięgiem wzroku swoich rodziców. Zaręczyny trwały około roku, czasem do dwóch lat, i kończyły weselem.