– Kiedy potrzebujący kończą jeść, trzeba zrobić porządek. I wtedy on, kardynał, tak ważny hierarcha Watykanu, bierze szmatę i wszystko sprząta – opowiada jedna z sióstr. Mówi o kard. Konradzie Krajewskim, którego możemy lepiej poznać dzięki książce „Zapach Boga”.
Można go spotkać na rzymskich dworcach kolejowych, w podziemnych przejściach i ruderach. W miejscach, gdzie widać największą biedę i nędzę. Tam, gdzie żyją ludzie wykluczeni. Bardzo rzadko udziela wywiadów i niewiele mówi o sobie, tym cenniejsza jest więc książka zbierająca jego kazania i oficjalne wypowiedzi. To jakby duchowa biografia ojca Konrada. Tak do kardynała ulicy zwracają się ludzie, którym pomaga. Ten pochodzący z Łodzi ksiądz przez lata był ceremoniarzem odpowiedzialnym za liturgie Jana Pawła II, Benedykta XVI i Franciszka. Od sierpnia 2013 r. jest papieskim jałmużnikiem i w imieniu papieża świadczy miłosierdzie. Znajomi mówią, że działa jak pogotowie ratunkowe – dwadzieścia cztery godziny na dobę. – Papież nieraz dopytuje, czy na koncie urzędu ds. dobroczynności są jeszcze jakieś pieniądze. Gdy przytakuję, mówi mi: „To znaczy, że wciąż za mało pomagasz” – opowiada kard. Krajewski. Wyznaje, że w trudnych sytuacjach, gdy nie wie, jak postąpić, od Franciszka nauczył się zadawać pytanie: co by zrobił Jezus? – Może cały problem w naszym życiu polega na tym, że się Go nie radzimy. Na każdą sytuację znajdziemy odpowiedź w Ewangelii – podkreśla.
Bóg nie boi się porażek
„Dzisiejszemu światu nic nie jest tak potrzebne jak świadectwo człowieka wierzącego. Człowieka, który swoim życiem staje się dowodem na istnienie Boga. To ja mam być dowodem na istnienie Boga” wyznaje w swojej książce jałmużnik papieski. Jej pierwszy rozdział, zatytułowany „Roznosić woń Boga”, zawiera rzeczy niby oczywiste, ale tchnące świeżością, którą dać może tylko radykalne życie Ewangelią na co dzień. Kardynał ulicy w sposób konkretny odkrywa przed nami istotę Kościoła i istotę chrześcijaństwa. Jego słowa nikogo nie pozostawią obojętnym – albo oburzą, albo zachwycą. Tak jak nauczanie Jezusa i często kontestowane działania jałmużnika, który powtarza niestrudzenie, że „miłosierdzie jest skandalicznie bezwarunkowe. Miłosierdzie wyprzedza sprawiedliwość. My żądamy najpierw sprawiedliwości, a potem się zobaczy. Bóg działa zupełnie inaczej”.
Rozważania jałmużnika są jak busola pokazująca wierzącym, w jakim kierunku iść. Często powtarza: „Żyj tak, aby ludzie pytali cię o Boga”; „Tam, gdzie zanosisz Chrystusa, tam jest centrum świata! Nie ma nieważnych miejsc i bocznych torów. Zanieś Chrystusa tam, gdzie może nie dotrze siostra zakonna czy ksiądz!”. Tłumaczy, że każdy wierzący jest żywym tabernakulum, gdy przyjmuje Chrystusa w Eucharystii. Ale potem ma wynieść Go poza drzwi Kościoła i zanieść światu – w pierwszym rzędzie potrzebującym, wątpiącym, zagubionym, cierpiącym i dyskryminowanym. Zauważa, że tylko od nas zależy to, czy Bóg będzie widoczny w świecie, „bo ja mogę Go zasłaniać. Mogę żyć tak, że nikt nie zorientuje się, że należę do Chrystusa”.
Kardynał ulicy dzieli się także swym życiem wiary. Wyznaje, że rytm jego życiu nadaje wielokrotne czytanie Ewangelii z danego dnia. „W Piśmie Świętym jest odpowiedź na każdą sytuację twojego życia. Nawet jak będziesz po uszy w bagnie, to Jezus powie ci, co robić. Jezus pyta każdego z nas: co chcesz, abym ci uczynił? Odwagi! Trzeba Mu to powiedzieć” – zauważa. Kardynał Krajewski zachęca do spojrzenia na swe życie i dostrzeżenie, ile jest w nim łask, dobroci, cudów, wskrzeszeń, przebaczeń, ile miłości. Podkreśla, że Bóg nie boi się porażek. Ciągle do nas wraca. Nie boi się moich grzechów. Nie boi się, że znów Go odrzucę. I pyta: „Ile razy Jezus przepadł w moim życiu? Ale taka jest miłość”.
Czytajcie Ewangelię!
W wypowiedziach papieskiego jałmużnika odnajdujemy też Franciszka i to, co myśli o wielu sprawach, oraz dlaczego podejmuje takie, a nie inne decyzje.„Bez słowa Bożego nie wiemy nic o Bogu. Dlatego Franciszek zachęca: »Nie czytajcie książek o Ewangelii, czytajcie Ewangelię«” – podkreśla kard. Krajewski, tłumacząc, że właśnie dlatego w imieniu papieża kilkakrotnie rozdawał na placu św. Piotra jej kieszonkowe wydanie. „Kiedy zaczynam czytać Pismo Święte, to ono mnie czyta. Ono czyta moje życie. Ja zaczynam widzieć świat tak, jak widzi Bóg” – podkreśla. I przypomina księżom: „Ojciec Święty już na początku pontyfikatu zwrócił się do nas, księży, z zaleceniem – codzienna homilia, minutę, półtorej, ale to znaczy, że wykąpałeś się w tym tekście, że go zrozumiałeś, że uczyniłeś go swoim. Jak mamy przepowiadać Ewangelię bez głoszenia Ewangelii? Dlaczego zdarzają się homilie bez Jezusa?”.
Celem książki kardynała Krajewskiego jest zbliżenie ludzi do Boga. Przypomina, że „nawrócenie to spotkanie z Jezusem, a nie przykazania, nie katechizm”. Wskazuje, że „najpierw trzeba spotkać Jezusa i doświadczyć Jego bezwarunkowego miłosierdzia, a potem zaczną dziać się cuda. Gwarantuję to wam”. Jałmużnik wyznaje, że nie byłby w stanie robić tego, co robi, gdyby nie codzienne „opalanie się” przed Najświętszym Sakramentem, czyli godzinna adoracja i zaczynanie dnia od sprawowania Mszy. Przekonuje, że żyjąc Ewangelią, naprawdę możemy zmieniać świat. „Żyć Ewangelią bez komentarza. Żyć Ewangelią radykalną. Oczywiście zaczynając od siebie, nie od innych. Bo każde miłosierdzie musi się zacząć ode mnie. To ja muszę być miłosierny, jak miłosierny jest Ojciec. Jeśli Bóg i ja żyjemy miłosierdziem, to jest nas większość na tym świecie. I świat jest nasz. Możemy wtedy przenosić góry, możemy zmieniać ten świat. I wtedy nie ja czynię cuda, ale czyni je we mnie Chrystus” – podkreśla kard. Krajewski.
aktualna ocena | |
głosujących | |
Ocena |
bardzo słabe |
słabe |
średnie |
dobre |
super |
Na przekór sceptykom głoszącym koniec pieszego pielgrzymowania.
Dotarła na Jasną Górę po raz 313-ty, a w niej 4,1 tysiąca pątników
Od początku wojny Caritas Spes stara się zapewnić najmłodszym potrzebne wsparcie.