Rola sakramentów

(...) Chrystus łączy nas wszystkich w sobie. Podobnie łączy się z moim bliźnim: Chrystus i moi bliźni są nierozłączni w Eucharystii. I w ten sposób my wszyscy jesteśmy jednym chlebem i jednym ciałem.

Drodzy Bracia i Siostry,

podążając za Świętym Pawłem, w katechezie z poprzedniej środy dostrzegliśmy dwa problemy. Pierwszy wskazuje na to, że historia ludzkości od samych początków jest skażona nadużyciem stworzonej wolności, próbującej usamodzielnić się od Woli Bożej. W ten sposób nie znajduje się prawdziwej wolności, ale przeciwstawia się prawdzie i fałszuje ją, a w konsekwencji naszą ludzką rzeczywistość. Fałszuje przede wszystkim fundamentalne relacje: pomiędzy człowiekiem a Bogiem, mężczyzną a kobietą oraz między człowiekiem, a ziemią. Powiedzieliśmy, że to skażenie naszej historii rozpowszechnia się oraz że ten odziedziczony defekt wzrasta i jest widoczny wszędzie. Oto pierwsza kwestia. Druga natomiast, jest taka: od Świętego Pawła nauczyliśmy się, że istnieje nowy początek w historii i z historii Jezusa Chrystusa, który jest człowiekiem i Bogiem. Z Jezusem, który pochodzi od Boga, zaczyna się nowa historia stworzona przez jego „tak” wypowiedziane do Ojca, ugruntowane na miłości i prawdzie, nie na pysze związanej z fałszywym wyzwoleniem.

W tym momencie pojawia się problem: jak my możemy wejść w ten nowy początek, w tą nową historię? Jak ona może mnie dosięgnąć? Z powodu naszego pochodzenia biologicznego, jesteśmy połączeni z pierwszą skażoną historią, należąc do jednego ciała ludzkości. Jednak nasuwa się pytanie jak się realizuje wspólnota z Jezusem, odrodzenie się, wejście i przynależności do tego nowego człowieczeństwa? W jaki sposób Jezus przybywa do mojego życia i jestestwa? W Nowym Testamencie fundamentalną odpowiedz daje nam Święty Paweł: przybywa on poprzez dzieło Ducha Świętego. Jeżeli ta pierwsza historia odnosi się do tak zwanej biologii, druga zwraca się w stronę Ducha Świętego, Ducha Jezusa zmartwychwstałego. W Dniu Zesłania Ducha Świętego, ten Duch otworzył początek nowego człowieczeństwa, nowej wspólnoty, Kościoła oraz Ciała Chrystusa.

Jednakże musimy być bardziej konkretni: jak Duch Chrystusa, Duch Święty może stać się moim Duchem? Odpowiedz wskazuje na to, że są ściśle powiązane ze sobą trzy sposoby. Pierwszy: Duch Chrystusa puka do mojego serca, dotyka mojego wnętrza. Albowiem nowa ludzkość musi być prawdziwym ciałem, Duch musi się połączyć i naprawdę stworzyć nową wspólnotę. Co więcej cechą charakterystyczną dla nowego początku jest pokonywanie podziałów i połączenie z osobami zagubionymi. Ten Duch Chrystusa ujawnia się dwóch elementach widocznie połączonych: w Słowie oraz w Sakramentach, szczególnie Chrztu Świętego i Eucharystii. W Liście do Rzymian, Święty Paweł mówi:„Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że JEZUS JEST PANEM, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych - osiągniesz zbawienie” (10,9), wtedy wejdziesz w nową historię życia, a nie śmierci. Następnie Święty Paweł kontynuuje: „Jakże, więc mieli wzywać Tego, w którego nie uwierzyli? Jakże mieli uwierzyć w Tego, którego nie słyszeli? Jakże mieli usłyszeć, gdy im nikt nie głosił? Jakże mogliby im głosić, jeśliby nie zostali posłani?”(Rz 10, 14-15). Następnie dodaje:„Przeto wiara rodzi się z tego, co się słyszy”( Rz 10,17). Wiara nie jest rezultatem naszych przemyśleń, jest czymś nowym, czego nie możemy wymyślić, jedynie otrzymać w darze od Boga. Nie jest to jedynie sprawa wewnętrzna, ale przede wszystkim relacja z Kimś. Być może usłyszany komunikat, być może istnienie innej osoby, która ogłasza i kieruje wspólnotą?

I w końcu orędzie: ten, który ogłasza nie mówi od siebie, ale jest posłany. Znajduje się w misyjnej strukturze, która zaczyna się od Jezusa posłanego od Ojca, poprzez apostołów – słowo „apostoli” oznacza „posłanie” – i trwa dalej w duszpasterstwie, w misjach przekazywanych przez apostołów. Nowy materia historii pojawia się i nabiera kształtu w owej strukturze misji, w której widzimy samego mówiącego Boga, jego Słowo oraz Syna, który rozmawia z nami i przybywa do nas. Słowo stało się Ciałem po to, aby stworzyć nowe człowieczeństwo. Dlatego słowem wezwania staje się Sakrament Chrztu Świętego, który jest odrodzeniem w wodzie i w Duchu, jak mówi Święty Jan. W szóstym rozdziale Listu do Rzymian, Święty Paweł mówi w sposób bardzo głęboki na temat Chrztu. Znamy te słowa. Ale przytoczmy je: „Czyż nie wiadomo wam, że my wszyscy, którzyśmy otrzymali chrzest zanurzający w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierć? Zatem przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani po to, abyśmy i my wkroczyli w nowe życie - jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca”.(6, 3-4)

«« | « | 1 | 2 | 3 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg

Reklama

Reklama

Reklama

Archiwum informacji

niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 1 2
3 4 5 6 7 8 9