Bóg woła przy… koniach

O bezwarunkowym zawierzeniu, sile osobistego świadectwa i potrzebie braterstwa z ks. Rafałem Przybyłą, odpowiedzialnym za wspólnotę kapłańską Jezus Caritas, rozmawia Klaudia Cwołek.

Klaudia Cwołek: Kiedy Ksiądz po raz pierwszy zetknął się z postacią brata Karola de Foucauld?

Ks. Rafał Przybyła: Wstępując do seminarium w 1999 roku, dowiedziałem się, że istnieje wspólnota Jezus Caritas, którą założył ks. Helmut Porada, jeden z ówczesnych ojców duchownych. Jest on pierwszym księdzem, który na Śląsku rozpropagował duchowość Karola de Foucauld, zwłaszcza w środowisku kapłańskim, gdy o bracie Karolu jeszcze mało kto wiedział. Ojciec Porada mówił o nim i o wspólnocie już na pierwszym spotkaniu z klerykami, a w trakcie mojego przygotowania do kapłaństwa w rozmowach wiele razy wracał do tego tematu. Potem, zupełnie przez przypadek, dowiedziałem się, że proboszcz mojej rodzinnej parafii w Toszku ks. Marian Piotrowski należy do tej wspólnoty i że spotkania odbywają się także u niego na plebanii. Po święceniach zapytałem ojca Poradę, czy mogę przyjechać na takie spotkanie. Zrobił dla mnie wyjątek, bo trzymał się raczej zasady, że neoprezbiter najpierw ma rozeznać swoją pracę w duszpasterstwie, a dopiero po roku może dołączyć do wspólnoty. Ale mnie zależało, żeby być we wspólnocie, a ponieważ znaliśmy się, więc się udało.

Co Księdza szczególnie pociągnęło w tej duchowości?

Przede wszystkim prostota i to, że brat Karol był cichy, nie był osobą znaną. Podobało mi się to, że był konsekwentny. Poza tym okazało się, że mamy coś wspólnego.

Pewnie chodzi o konie…?

Właśnie. Gdzieś czytałem, choć niestety nie mogę wskazać źródła i trudno mi to zweryfikować, że brat Karol, jeszcze przed nawróceniem, jako wojskowy major, miał konia, który złamał nogę, więc trzeba go było zastrzelić. I on nad tym martwym koniem miał powiedzieć, że był dobrym koniem i pójdzie do raju, ale oni się tam nie spotkają. To miał być jakiś przebłysk u brata Karola, że z jego drogą duchową jest coś nie tak. Wprawdzie ja majorem nie jestem, ale porucznikiem tak, również należę do kawalerii i też doszedłem do takiego momentu w swoim życiu, że przy koniach musiałem zastanowić się nad sobą. U brata Karola spodobało mi się jego podejście do wiary i sposobu głoszenia Ewangelii. Mieszkając wśród muzułmanów na Saharze, ludzi, którzy Ewangelii nie znali, podchodził do nich bardzo po bratersku. Myślę, że to jest ważne, żeby nie narzucać swoich zasad i norm moralnych, ale tak żyć z Jezusem, żeby dla innych było to dobre świadectwo. Zresztą w ten sposób Pan Jezus dotarł do brata Karola, przekonał go, jaką wartością jest bycie dzieckiem Bożym.

Osoby żyjące duchowością brata Karola odmawiają ułożoną przez niego modlitwę bezwarunkowego zawierzenia swojego życia Bogu Ojcu. Ona jest piękna, ale są w niej też trudne słowa, gdzie trzeba powiedzieć: „Jestem gotów na wszystko”.

„Jestem gotów na wszystko, przyjmuję wszystko, byle Twoja wola spełniła się we mnie, mój Boże”. W życiu przychodzi taka chwila, że człowiek zaczyna się zastanawiać, czy to, co robi, jest zgodne z zamysłem Pana Boga i czy służy świętości. Tak się też stało z moją pasją jeździecką. Musiałem poddać weryfikacji, czy to tylko takie widzimisię, czy może to służyć duszpasterstwu. Na rekolekcjach naszej wspólnoty w 2011 roku postanowiłem na adoracji całkowicie to Bogu powierzyć. Tak się złożyło, że wkrótce Pan Bóg dopuścił mój poważny upadek z konia, złamałem biodro i wszystko stanęło pod znakiem zapytania. Okazało się jednak, że po operacji i rehabilitacji pod pewnymi warunkami będę jeszcze mógł wsiąść na konia. Jestem przekonany, że jeżeli ofiaruje się Bogu coś, co się kocha, co jest dla nas wielką wartością, może to się przyczynić do wzrostu wiary i otwarcia nowych perspektyw. Po tym całym przejściu inaczej spojrzałem na jeździectwo, które przestało być tylko moim hobby, bo postanowiłem podzielić się nim z innymi. Udało mi się stworzyć warunki do jazdy konnej dla dzieci i młodzieży, które nie miałyby może takiej okazji, a dla niepełnosprawnych zorganizowaliśmy hipoterapię. Jeżeli mówimy Bogu „jestem gotów – nawet na to, żebyś zabrał mi wszystko”, to po prostu się zwraca. Gdy oddajemy coś, co kochamy, Pan Bóg to przemienienia i pomnaża. Czasem wiąże się to z wielkim bólem, ale warto zaryzykować!

W czerwcu został Ksiądz odpowiedzialnym za całą wspólnotę Jezus Caritas dla dwóch diecezji. Czy to było zaskoczenie?

Zaczęliśmy rozmawiać o tym, żeby od strony logistycznej pomóc ojcu Poradzie w prowadzeniu wspólnoty. Wiadomo: trzeba wysyłać e-maile, dzwonić, organizować miejsca na rekolekcje itp. Zgłosiłem taką gotowość, a dopiero potem się okazało, że za tym kryje się przejęcie odpowiedzialności za całość. Na ostatnich rekolekcjach w Nysie było głosowanie i w ten sposób zostałem wybrany. Zaskoczeniem dla mnie było poparcie księży. Może to jest jakiś znak czasu dla naszej diecezji gliwickiej, bo w czerwcu w drodze na rekolekcje zginął ks. Marian Piotrowski, ks. Krzysztof Dulęba został ojcem duchownym w seminarium w Opolu, inni się wykruszyli – i zostało we wspólnocie tylko dwóch księży, reszta jest z diecezji opolskiej. W sumie jest nas prawie 30 osób i wszyscy się znamy.

Statystyka może nie jest problemem, bo brat Karol marzył o założeniu różnych wspólnot, a umierał sam… Owoce jego ofiary ujawniły się dopiero po śmierci.

Zależy mi jednak, żeby dotrzeć do tych księży z naszej diecezji, którzy należeli do naszej wspólnoty, i ponownie zaprosić ich na spotkania.

«« | « | 1 | 2 | » | »»

TAGI| KOŚCIÓŁ

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

    Archiwum informacji

    niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
    29 30 1 2 3 4 5
    6 7 8 9 10 11 12
    13 14 15 16 17 18 19
    20 21 22 23 24 25 26
    27 28 29 30 31 1 2
    3 4 5 6 7 8 9