Musiałem dokończyć tę opowieść

O drugiej części biografii Jana Pawła II z George’em Weiglem, jej autorem, rozmawia ks. Tomasz Jaklewicz.

Ks. Tomasz Jaklewicz: Jest Pan autorem bestsellerowej biografii Jana Pawła II „Świadek nadziei”. Teraz polscy czytelnicy otrzymują jej dokończenie i zarazem podsumowanie. Dlaczego nosi tytuł „Kres i początek”?

George Weigel: – Zaczerpnąłem go z „Czterech kwartetów” T.S. Eliota, jednego z najważniejszych poematów XX wieku. Jest on, jak sądzę, stosowaną „ikoną” drugiego tomu biografii papieża-poety. Poemat zawiera wers „w moim kresie jest mój początek”, który znakomicie streszcza wyjątkową spójność życia Karola Wojtyły, radykalnego ucznia Chrystusa.

Czy dokończenie tego dzieła było jakimś rodzajem powinności wobec Jana Pawła II?

– Podczas naszego ostatniego spotkania w grudniu 2004 roku powiedziałem papieżowi, że jeśli nie wyprzedzę go, jeżeli chodzi o pogrzeb, to dokończę tę opowieść. Staram się kończyć pracę, którą zaczynam. Przypomina mi się odpowiedź, której kardynał Sapieha udzielił młodemu Wojtyle na jego prośbę o wstąpienie do karmelitów po zakończeniu II wojny światowej: „Najpierw musisz skończyć, co zacząłeś”.

Pierwsza część książki opowiada o zmaganiach Jana Pawła II z komunizmem. Dlaczego zdecydował się Pan cofnąć do historii już opowiedzianej w „Świadku nadziei”?

– Dzisiaj jest znacznie więcej informacji z archiwów komunistycznych służb bezpieczeństwa, niż było w połowie lat 90. ub. wieku, gdy przygotowywałem „Świadka nadziei”. Wiele z tego materiału pogłębia nasze rozumienie wojny komunistów z Wojtyłą i udanej kampanii Wojtyły przeciwko komunizmowi. Dlatego tę część historii musiałem raz jeszcze opracować.

Jak była rola Jana Pawła II w pokonaniu dyktatury komunistycznej w Polsce i całej Europie Wschodniej?

– Moja ocena się nie zmieniła. Jego głównym wkładem była pomoc w inspirowaniu i podtrzymywaniu rewolucja sumienia, która poprzedziła i umożliwiła polityczną „Rewolucję 1989”. Główni historycy zimnej wojny – jak John Lewis Gaddis z Yale – zgadzają się dziś z tą oceną, którą wyprowadzają z własnych badań. Jedynymi ludźmi, którzy tego nie zrozumieją są historycy o opcji marksistowskiej, jak Eric Hobsbawm, i niektórzy ludzie Kościoła, którzy wciąż jeszcze nie uchwycili fenomenu Jana Pawła II.

Co jest kluczem do tak bogatej osobowości jak Jan Paweł II?

– Kluczem jest jego radykalne nawrócenie się do Chrystusa, co jest zresztą powołaniem wszystkim ochrzczonych. I tu jest także nasz „łącznik” z nim. Niewielu ludzi może rozwinąć tyle talentów co on, ale każdy ochrzczony może być gruntownie nawróconym uczniem Chrystusa.

Mówiąc o wpływie papieża na Kościół i na świat, wymienia się wiele spraw. Ale co jest rzeczywiście najważniejsze?

– To, że był kluczową postacią, która przyczyniła się do upadku europejskiego komunizmu, jest powszechnie uznawane. Patrząc w szerszych kategoriach kulturowych, uczynił on chrześcijaństwo czymś ciekawym i przekonującym w świecie, który sądził, że już „wyrósł” ze swoich religijnych „potrzeb” i pragnienia Boga Biblii.

«« | « | 1 | 2 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg

Archiwum informacji

niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12