Biskup Stanisław Adamski, choć był jednym z najważniejszych przedstawicieli polskiego episkopatu w ubiegłym stuleciu, nie jest powszechnie znany. Na przełomie wieków XIX i XX organizował on w Wielkopolsce ruch spółdzielczy i robotniczy, mający zasadnicze znaczenie dla przetrwania żywiołu polskiego w starciu z germanizacją. Jako członek rządu dzielnicowego w Poznaniu współorganizował powstanie wielkopolskie. W okresie międzywojennym był liderem polskiej chadecji. Gdy w 1930 r. został biskupem katowickim, wcielał w życie zasady katolicyzmu społecznego. Dwukrotnie został wygnany ze swej diecezji: w 1941 r. przez Niemców, w 1952 r. przez komunistów. W czasie powstania warszawskiego służył jako kapelan powstańcom i cywilnej ludności.