Nabożeństwem ekumenicznym i świętem młodzieży Kościoły chrześcijańskie we Francji uczciły 100. rocznicę urodzin założyciela Wspólnoty z Taizé, brata Rogera Schutza (1915-2005).
Nabożeństwo w kościele Pojednania w Taizé prowadzili: następca brata Rogera – przeor Wspólnoty, brat Alois, katoliccy biskupi: Benoît Rivière (Autun) i Hervé Giraud ( Sens-Auxerre) oraz przewodniczący Federacji Protestanckiej Francji, pastor François Clavairoly. Pod hasłem „Na drodze do nowej solidarności” Wspólnota z Taizé rozpoczęła niedawno uroczysty rok, który potrwa do stycznia 2016. W tym czasie wspominana będzie 100. rocznica urodzin jej założyciela (12 maja), 10. rocznica jego śmierci (16 sierpnia) oraz 75. rocznica założenia Wspólnoty w 1940 roku (20 sierpnia). Brat Roger był także inicjatorem corocznych spotkań młodzieży.
Głównym punktem całorocznych obchodów będzie międzynarodowe kolokwium ekumeniczne w dniach 30 sierpnia - 6 września. Jego tematem będzie „Wkład brata Rogera do myśli teologicznej”, a referaty wygłoszą: niemiecki kardynał Walter Kasper („Czynnik miłosierdzia i ekumeniczny rozwój brata Rogera”), były prymas anglikański abp Rowan Williams („Brat Roger i anglikanie”) oraz rosyjsko-prawosławny teolog, wykładowca Prawosławnej Akademii Teologicznej z Sankt Petersburga, Władimir Fiedorow („Brat Roger, metropolita Nikodem i jedność chrześcijan”).
Taizé jest jednym z symboli ruchu ekumenicznego. Miejscowość w Burgundii stała się przede wszystkim od lat 70. XX w. miejscem spotkań młodych ludzi z całego świata. Obecnie Wspólnota skupia ok. stu mężczyzn z ponad 25 krajów świata, członków Kościołów ewangelickich, anglikańskiego, katolickiego i prawosławnego.
Roger Louis Schutz-Marsauche urodził się 12 maja 1915 roku w szwajcarskiej wsi Provence w kantonie Vaud. Miał starszego brata i siedem sióstr. Ojciec był ewangelickim pastorem, matka – z pochodzenia Francuzka – zajmowała się domem. Jak wspomina, jego dzieciństwo „nie było smutne ani samotne, było spełnione”. W latach 1939-1940 studiował teologię w Lozannie i Strasburgu.
W 1940 r. brat Roger kupił dom w zrujnowanej i niemal wyludnionej wsi Taizé. Udzielał w nim schronienia wielu ludziom, przede wszystkim Żydom, którym groziła śmierć, ale także niemieckim jeńcom wojennym. Swoim krytykom powtarzał, że dla niego Chrystus „jest tym, czym żyję, a także tym, którego razem z wami szukam”.
Stopniowo do brata Rogera przyłączali się inni bracia. Dwaj pierwsi z nich - to studenci z Genewy: Max Thurian, który studiował teologię i Pierre Souvairan, student agronomii. Wśród pierwszych braci byli też Niemcy i Francuzi, którzy do dziś stanowią najliczniejszą grupę w Taizé. W 1949 r. siedmiu braci złożyło śluby zobowiązując się do życia na wzór wspólnoty klasztornej: powstała Wspólnota.
Jej głównym celem jest praca na rzecz pojednania między wyznaniami chrześcijańskimi, porozumienie w Europie oraz przemiana własnego życia. Założenie tego pierwszego zakonu męskiego w obszarze protestanckim brat Roger tłumaczył jako wyraz poszukiwania „analogii wspólnoty, którą ucieleśnia życie kilku mężczyzn” dodając, że „ słowa są wiarygodne dopiero wtedy, gdy się nimi żyje”. Często powtarzał, że pragnie „wgnieść ferment w ciasto podzielonego Kościoła”.
Taizé czerpie z różnych źródeł. Z tradycji katolickiej bierze się wielki szacunek dla Eucharystii, z protestanckiej - do Biblii, a prawosławnej - kult ikon i śpiewy kościelne.
Od kilku dziesiątek lat Taizé przyciąga młodych ludzi z całego świata. Papież Jan XXIII powitał niegdyś brata Rogera słowami: „Ach, Taizé, ta mała wiosna!”. Jan Paweł II wielokrotnie przyjmował na audiencjach prywatnych założyciela Wspólnoty Taizé. Ta znajomość datowała się jeszcze z czasów krakowskich kard. Karola Wojtyły. 5 października 1986 roku przybył tam jako papież, spotykając się zarówno z młodzieżą jak i braćmi.
Od 1978 r. Wspólnota z Taizé organizuje na przełomie roku wielkie spotkania młodzieży w Europie, a także w Afryce, Ameryce Północnej i Południowej oraz w Azji, z udziałem dziesiątek tysięcy młodych ludzi.
Za swoją „pracę na rzecz pojednania” brat Roger otrzymał liczne odznaczenia, m.in. Nagrodę Templetona, uważaną za Nobla w dziedzinie religijnej, a także międzynarodową Nagrodę Karola przyznawaną przez Akwizgran i nagrodę UNESCO za wychowanie dla pokoju.
Zginął 16 sierpnia 2005 r. Podczas wieczornej modlitwy w kościele Pojednania, gdzie zgromadziło się ok. 2,5 tysiąca głównie młodych ludzi, na zatopionego w modlitwie brata Rogera rzuciła się niezrównoważona psychicznie 36-letnia Rumunka śmiertelnie raniąc go nożem w szyję. Kilka minut później 90-letni mnich zmarł. „Oddajemy naszego brata Rogera z powrotem w Twoje ręce”, modlili się następnego dnia jego bracia. Modlili się też za morderczynię, która „nie wiedziała, co robiła”.
Na przekór sceptykom głoszącym koniec pieszego pielgrzymowania.
Dotarła na Jasną Górę po raz 313-ty, a w niej 4,1 tysiąca pątników
Od początku wojny Caritas Spes stara się zapewnić najmłodszym potrzebne wsparcie.