Zapowiedź synodu diecezji katowickiej - fragment listu pasterskiego bpa Herberta Bednorza z 13 września 1972.
Podaje niniejszym do wiadomości wszystkich kapłanów, zakonów męskich i żeńskich, oraz katolików świeckich przebywających na terenie diecezji katowickiej, że postanowiłem zwołać synod diecezjalny. Będzie to zgromadzenie przedstawicieli duchowieństwa, zakonów, katolików świeckich, którzy zastanowią się nad sposobami odnowy życia chrześcijańskiego. Mam wiele powodów do pojęcia takiej decyzji. nie mogę wyliczyć wszystkich, ale chciałabym podkreślić tylko ten, że diecezja katowicka, choć istnieje już blisko 50 lat, nie miała dotąd własnego synodu. Jest pod tym względem jedną z nielicznych, a może nawet jedyną diecezją w Polsce. W 1928 r. wprawdzie zapowiedziane zostało zwołanie synodu diecezjalnego, ale do obrad synodalnych nie doszło. Również potem nieraz myślano o zorganizowaniu synodu diecezjalnego. Dopiero teraz nastał okres urzeczywistnienia tych zamiarów, co jest tym bardziej potrzebne, że istnieje myśl zwołania za kilka lat synodu całej kościelnej prowincji krakowskiej. Synod diecezjalny, będący wstępem do synodu prowincjonalnego, zacieśni związek naszej diecezji z innymi diecezjami, z którymi tworzymy Kościół katolicki w Polsce.
Przeprowadzamy synod po to, aby ustalić najważniejsze i najistotniejsze wytyczne dla życia diecezji na czas obecny i bliższa przyszłość. Nawiążemy przy tym do postanowień Soboru Watykańskiego II. Uwzględnimy także nasze dotychczasowe parafialne i diecezjalne doświadczenia pastoralne, katechetyczne, charytatywne, kulturalne i inne, które początkiem swoim sięgają czasów, w których byliśmy cząstką diecezji wrocławskiej. Wyrósł z nich cenny i wartościowy styl śląskiego życia katolickiego. Nie chcemy się go pozbyć, ale pragniemy go uzupełnić, jak tego wymagają intensywne uprzemysłowienie i stale wzrastająca urbanizacja Śląska.
Cały postęp i rozwój społeczny i gospodarczy Śląska będziemy mieli na oku w czasie zbliżających się synodalnych obrad. Wszyscy diecezjanie będą mogli swobodnie proponować i wysuwać to, co uważają za pożyteczne i potrzebne w życiu diecezji. Odpowiednie wnioski i propozycje mogą już od dzisiaj przesyłać do Referatu Duszpasterskiego kurii Diecezjalnej. Uczynią to oczywiście w poczuciu odpowiedzialności za każde słowo i zdanie.
Jest bardzo pożądane, by parafialne rady duszpasterskie włączyły się w sposób systematyczny w przygotowanie synodu. To, co na ich obradach zostało omówione i uzgodnione, weźmie się pod rozwagę na diecezjalnych obradach synodalnych. Oczywiście nie wyklucza się tego, że jakiś diecezjanin bezpośrednio, pominąwszy parafialną radę duszpasterską, zwróci się ze swoja propozycją do sekretariatu synodalnego znajdującego się w ramach Referatu Duszpasterskiego Kurii Diecezjalnej. Zostanie ona wzięta pod rozwagę. Jak najserdeczniej Wszystkich Diecezjan do tego zapraszam. Synod bowiem nie ma być dziełem tylko biskupa i kleru, ale także wszystkich zaangażowanych czynnie w życie katolickie.
Nie narzucam żadnej tematyki synodalnej, ale przez cały bieżący rok daje wszystkim diecezjanom swobodę i możność proponowania tematów, które maja być podjęte przez synod. Z początkiem przyszłego roku nastąpi ostateczne ustalenie tematyki synodalnej. Nad tematyka dyskutować będą jako przedstawiciele całej diecezji: duchowieństwo, zakony i świeccy katolicy, wybrani według sposobu, który zostanie później ogłoszony. Koniec obrad synodalnych przewidziany został na 1975 r., w którym obchodzić będziemy 50-lecie diecezji.
Zdaję sobie sprawę, że niejedno trzeba będzie w diecezji zmienić i uzupełnić, niejedno pogłębić. Wskaże na to synodalny dialog. Wszyscy w nim możemy i powinniśmy wziąć czynny udział.
Za wstawiennictwem Matki Boskiej Piekarskiej prośmy Ducha Świętego, abyśmy to dobrze czynili, by końcowe wyniki obrad synodalnych przyczyniły się do dalszego lepszego rozwoju życia katolickiego w diecezji.
Na przekór sceptykom głoszącym koniec pieszego pielgrzymowania.
Dotarła na Jasną Górę po raz 313-ty, a w niej 4,1 tysiąca pątników
Od początku wojny Caritas Spes stara się zapewnić najmłodszym potrzebne wsparcie.