Jak bracia? Lepiej uważać

Pojawiła się wczoraj informacja dotycząca wypowiedzi znanego amerykańskiego intelektualisty, Georga Weigla. Mówiąc o sytuacji w Stanach Zjednoczonych w związku z działaniami i zachowaniem prezydenta Trumpa powiedział: "Mam nadzieję, że ten epizod nauczy katolików popierających Trumpa, że głosowanie na narcyza nigdy nie jest dobrym pomysłem. Wszyscy prezydenci mają silne ego, ale narcyzm jest poważną wadą dla kogoś, kto ma kierować krajem". Święte słowa. Sympatię do tego prezydenta straciłem już z rok temu. Myślę jednak, że warto zapamiętać, co mówił Weigelnie tylko w kontekście wyborów prezydenckich w Stanach Zjednoczonych: wybieranie narcyza, by rządził,  nigdy nie jest dobrym pomysłem. Wielu rządzących ma silne ego, ale narcyzm to poważna wada dla kogoś, kto ma kierować innymi.

Ale to tak tylko na marginesie. Dziś... Dziwnymi czasami posługujemy się schematami. Jak się nad nimi zastanowić. Ot, ta fascynacja praktyką orientowania kościołów (ołtarz od wschodu): mnie kierunek świata, jakim jest wschód, kojarzy się jak najgorzej. Nie, nie z racji tego, że jestem Polakiem, a na wschód od nas, wiadomo. Biblijnie źle mi się kojarzy. Gdzie był kraj Nod, do którego wygnany został zabójca Abla, Kain? Nie na wschód od Edenu (Rdz 4,16)? Albo skąd przywędrowali ci, którzy na równinie Szinear, przeświadczeni, że Bóg nie jest im do niczego potrzebny, zaczęli budować wieżę (w) Babel (Rdz 11,1)? Nie ze wschodu właśnie? Ja tam wolę trzymać się tradycji, która niebo widzi w górze, nie na wschodzie; Jezus nie jest dla mnie wschodzącym słońcem, tylko Z WYSOKA wschodzącym słońcem (Łk 1,78). Ale jak kto woli...

Podobnie z tym powtarzaniem często, że wszyscy jesteśmy braćmi. Ba, jesteśmy. Wszyscy od jednego Adama i Ewy – jak powiedzieliby wierzący w Stwórcę. Albo z jednego stada małp – jak powiedzieliby wierzący w Naturę. I co z tego niby ma wynikać? Posługujący się tym stwierdzeniem chcą oczywiście zazwyczaj przez to powiedzieć, że powinniśmy się jak bracia kochać i szanować. Tylko te miłość i szacunek braterski...  No bo tak: wspomniany już Kain, najstarszy potomek Adama i Ewy, pierwszy człowiek, który miał rodzeństwo, zabił swojego młodszego brata Abla. Jakub z kolei, wnuk Abrahama, wyłudził na szkodę swojego starszego brata bliźniaka, Ezawa, błogosławieństwo od swojego ojca, Izaaka. Ezaw długo tego bratu nie wybaczył. No a dzieci tegoż Jakuba? Czy to nie starsi bracia, prawda że z innej matki, sprzedali młodszego, ukochanego przez ojca Józefa, jako niewolnika do Egiptu? „Kochajmy się jak bracia” brzmi w tych kontekstach sarkastycznie. Nawet Aaron i Miriam, rodzeństwo Mojżesza, trochę jednak Mojżeszowi bruździli. Gdyby ktoś więc deklarował, że jest dla mnie jak brat, to zacząłbym się mocno zastanawiać, jakie wobec mnie planuje świństwo :) Zwyczajowy zwrot „bracia i siostry” oczywiście takich podejrzeń we mnie nie budzi...

Albo - z innej bajki - taki minister, kojarzący się ze służbą. Komu służy? W teorii jakiemuś tam działowi zadań prowadzonych przez państwo. W praktyce... Hm. To bardziej skomplikowane. Sobie? Premierowi? Czyli – rozwińmy to – Pierwszemu Ministrowi? Coś ta służba za bardzo się panoszy – trzeba by czasem wielkopańsko zauważyć. O innych służbach – zdrowia, bezpieczeństwa itd. – już nie mówiąc...

Dziwne to wszystko, nieprawdaż? Dla części ludzi nieszczęsne skojarzenia mogą budzić się też, gdy nazywamy Boga Ojcem. Stąd to nie jedyne określenie, które w odniesieniu do Boga stosujemy,  a gdy używamy, staramy się akcentować, że to dobry Ojciec. Skojarzenia mogą jednak pozostać. Choćby nie w pełni uświadomione...

I tak to w tym naszym życiu jest. Słowa potrafią podnosić, leczyć, budować. Mogą też służyć, niekoniecznie zręcznie, przekazywaniu prawdy. Ale słowa mogą być używanego jako maczuga. Albo kłamiąc, zaciemniając istotę spraw, sprzyjać zamieszaniu.... Warto uważać co i jak się mówi. Warto słuchając usłyszeć też, co tak naprawdę w potoku słów, także tych w mediach społecznościowych, jest ukrywane.