Wojna niweczy wszystko

Syria wciąż stoi na rozdrożu między wojną a pokojem. Nowy nuncjusz apostolski abp Luigi Roberto Cona jest przekonany, że kluczem do przyszłości pozostaje dialog. W rozmowie z mediami watykańskimi podkreśla, że to właśnie spotkanie i współpraca mogą stać się fundamentem odbudowy społeczeństwa naznaczonego wieloletnim konfliktem i napięciami.

Powrót z doświadczeniem

Jak podaje Vatican News, hierarcha wraca na Bliski Wschód „z wielką radością”, po wcześniejszej posłudze w Jordanii, gdzie pomagał uchodźcom z Iraku. Swoją posługę rozpocznie 21 maja. To bliskowschodnie doświadczenie – jak przyznaje – „bardzo go ubogaciło na poziomie ludzkim”. Dziś chce „służyć wspólnotom chrześcijańskim”, ale także działać dla dobra całego społeczeństwa.

Chrześcijanie i przyszłość kraju

„Mam nadzieję, że uda się stworzyć warunki, aby chrześcijanie mogli pozostać” – zaznacza abp Cona, dodając, że ich obecność jest „bogactwem” dla kraju – nie tylko religijnym, ale także społecznym i kulturowym. W jego ocenie to również ważny element dialogu między różnymi wspólnotami.

Dialog drogą pokoju

Dla nowego nuncjusza w Damaszku kluczową drogą do stabilizacji pozostaje dialog. „Z wojną wszystko jest stracone, a z pokojem wszystko jest możliwe” – przypomina abp Cona. Hierarcha deklaruje jednocześnie „pełną i absolutną” gotowość do wspierania miejsc spotkania i dialogu, aby wspólnie budować przyszłość. W obliczu obecnej eskalacji napięć i przemocy na Bliskim Wschodzie nowy nuncjusz w Syrii wyraża nadzieję, że przywódcy wybiorą drogę pokoju i nie będą odpowiadać zasadą „oko za oko”.

Przykład z Salwadoru

Na zakończenie abp Cona przywołuje postać św. Oscara Romero, arcybiskupa San Salvadoru, zamordowanego w 1980 roku za obronę praw człowieka i upominanie się o sprawiedliwość społeczną. Jak podkreśla abp Cona, „działał nie z ideologii, lecz dlatego, że tak mówi Ewangelia”. W jego ocenie, abp Romero pozostaje przykładem pasterza, który nie opowiada się po żadnej stronie politycznego sporu, lecz staje po stronie człowieka i jego godności. To – jak zaznacza – świadectwo odwagi i wierności misji Kościoła, aż po dar z własnego życia.