Wkrótce Dzień Życia Konsekrowanego

Światowy Dzień Życia Konsekrowanego decyzją papieża Jana Pawła II obchodzony jest w Kościele od 1997 r. Jak przypomniał rzecznik Konferencji Episkopatu Polski ks. Leszek Gęsiak SJ, dzień ten ma pomóc Kościołowi w dostrzeżeniu znaczenia świadectwa osób, które „wybrały drogę wiernego naśladowania Chrystusa”.

- 2 lutego w sposób szczególny pamiętamy o tych wszystkich osobach, które swoje życie ofiarowały Panu Bogu - powiedział ks. Gęsiak. - Myślimy o siostrach zakonnych, zakonnikach i innych osobach konsekrowanych, które często w tym dniu odnawiają swoje przyrzeczenia.

Przewodniczący Komisji KEP ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego bp Jacek Kiciński CMF podkreślił, że dzień ten ma podwójny wymiar.

"Z jednej strony jest po to, by pokazać Kościołowi i światu, że osoby konsekrowane są pośród nas, żyją i posługują, a z drugiej - aby same osoby konsekrowane mogły zatrzymać się i odnowić swoje powołanie” - powiedział.

Biskup zaznaczył, że różnorodność form życia konsekrowanego jest znakiem działania Ducha Świętego. - Wielość tych dróg świadczy o mocy Ducha Świętego. Życie konsekrowane jest światłem, ale źródłem tego światła jest miłość samego Boga - mówił bp Kiciński.

Podczas konferencji przedstawiciele różnych form życia konsekrowanego dzielili się osobistym doświadczeniem powołania.

S. Maria Józefina Kowalewska OSB, benedyktynka od nieustającej adoracji Najświętszego Sakramentu, mówiła o specyfice życia kontemplacyjnego.

- Życie kontemplacyjne to wpatrywanie się w Jezusa, który wychodzi na górę, by się modlić i zanosi modlitwę za cały świat – podkreśliła. Jak wyjaśniła, jego filarami są „ukrycie, klauzura, stałość i milczenie”. - Choć z pozoru może się wydawać egoistyczne, z natury jest życiem wstawienniczym za cały świat - dodała.

O życiu w zgromadzeniu czynnym mówiła s. Monika Klima, misjonarka Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej, która łączy posługę zakonną z pasją sportową.

„Sport nigdy nie jest celem samym w sobie. Zawsze jest połączony z wiarą i z Panem Bogiem” - mówiła, wspominając prowadzenie szkolnych zajęć sportowych, rekolekcji i wyjazdów dla młodzieży. - To pokazuje, że w życiu zakonnym można realizować swoje pasje i jednocześnie dawać świadectwo - dodała.

o. Patryk Osadnik OMI z Oblackiego Duszpasterstwa Młodzieży NINIWA zwrócił uwagę na napięcie między działaniem a modlitwą w życiu czynnym.

„Życie czynne prowadzi do kontemplacji, a kontemplacja do życia czynnego” - podkreślił. - „Źródłem wszystkiego musi pozostać relacja z Jezusem, inaczej łatwo zgubić sens działania”.

Swoje świadectwo przedstawiła także Ewelina Węgrzyn z Instytutu Świeckiego Ochotniczek Księdza Bosko.

„Jesteśmy osobami konsekrowanymi, ale żyjemy w świecie. Nikt z otoczenia nie wie o naszej konsekracji” - wyjaśniła. - „Naszą misją jest bycie świadkami wiary w pracy, w domu, w codzienności”.

O indywidualnej formie życia mówiła z kolei Maria Krystyniak OV, dziewica konsekrowana. - Nie mamy żadnych struktur. Na naszych spotkaniach formacyjnych nasi księża opiekunowie śmieją się czasami, że właściwie każda z nas jest matką przełożoną dla samej siebie. Ale podlegamy biskupowi miejsca - opowiadała.

„Żyjemy w świecie, często samotnie, składając jeden ślub - czystości - na ręce biskupa” – zaznaczyła. – „Chcemy być świadectwem, że także w dzisiejszym świecie życie całkowicie z Bogiem jest możliwe”.

Jak stwierdziła, bycie dziewicą konsekrowaną jest właśnie takim świadectwem w dzisiejszym świecie. - Często ludzie dziwią, że tak jest, ale z Panem Bogiem wszystko jest możliwe i cieszę się, że jestem właśnie w tym stanie - dodała.

Światowy Dzień Życia Konsekrowanego obchodzony jest 2 lutego, w święto Ofiarowania Pańskiego. Tego dnia w kościołach w całej Polsce zbierane są ofiary na rzecz zakonów klauzurowych, a osoby konsekrowane odnawiają swoje przyrzeczenia.

W Polsce żyje ponad 28 tys. osób konsekrowanych. Około 15 tys. z nich to siostry ze zgromadzeń czynnych, ponad 10 tys. – zakonnicy, a blisko 1,1 tys. – mniszki klauzurowe. Około tysiąca osób należy do instytutów świeckich, a około 900 wybrało indywidualne formy życia konsekrowanego, takie jak dziewice konsekrowane, wdowy i pustelnicy.