Od narkomana do franciszkanina

Historię ponownych narodzin Antonia, która była także inspiracją do powstania filmu, opisuje dzisiejszy "Corriere della Sera".

Uzależniony od narkotyków, żyjący na granicy prawa i niestroniący od przemocy chłopak dziś jest ojcem Antonio, franciszkaninem o pięknym uśmiechu i niekonwencjonalnym wyglądzie.

"Długa broda, niesforna burza włosów, dobry uśmiech i niesamowita charyzma" - tak opisują o. Antonia Salinaro dziennikarze CdS. "Dziś o. Antonio służy w parafii w San Martino Siccomario, w prowincji Pavia. Być może właśnie w tej wiejskiej okolicy odnalazł pokój, ostateczny cel swojej długiej pielgrzymki".

Urodził się w Taranto w 1969 r., jako syn nastoletniej matki, a już w wieku 7 lat - jak opowiada - "skończył w śpiączce etylowej po wypiciu ponad litra likieru". Uratowało go płukanie żołądka. Potem były ucieczki ze szkoły, niepowodzenia w liceum i marzenia o zaciągnięciu się do marynarki wojennej. Oraz... odkrycie jointów. "Było łatwo je znaleźć. Problem polega na tym, że potem przyszły ciężkie narkotyki i otchłań" - wyznaje. To były lata 80. XX wieku.

Został przyłapany na narkotykach i wydalony z sił zbrojnych. Od tego momentu zaczęło się "podejrzane" życie, które szybko przerodziło się w koszmar, z poważnymi zagrożeniami i udziałem niebezpiecznych ludzi, związanych ze światem handlu narkotykami. Pojawiły się depresja, opuszczenie przez wszystkich, zamknięcie z trudem otwartego małego sklepu papierniczego... Kłótnie z matką o pieniądze na "działkę", kończące się często rękoczynami. Pobicie przez bandytów w sklepie. "Weszli, żeby mnie zmasakrować ciosami, nie wiedziałem nawet, dlaczego. Powiedziałem »basta« i poprosiłem o pomoc matkę - kobietę, przeciwko której podnosiłem ręce, a która nocami szukała mnie po zaułkach Taranto, mając nadzieję, że nie wpadłem w kłopoty. Udało mi się wydźwignąć resztkami sił" - opowiada.

Kolejnym decydującym momentem było... wejście do kościoła. "Tej nocy myślałem, żeby skończyć z sobą, błąkałem się bez celu" - mówi. Wyspowiadał się u młodego księdza, swojego rówieśnika, który nie przestraszył się, widząc jego długie włosy, kolczyki i podarte łachy. Niedługo po tym udało mu się zerwać z narkotykami. Od tego momentu zaczęła się też długa droga, która zakończyła się wstąpieniem do zakonu franciszkanów w 1997 roku...

«« | « | 1 | » | »»
Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg

Archiwum informacji

niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10