Ktoś uderzał ofiarę w głowę toporkiem albo jakimś podobnym narzędziem. „Stwierdza się na czaszce zmiany w postaci wgnieceń blaszki zewnętrznej kości, jednak przy braku uszkodzeń wgniecionej blaszki oraz bez włamania i złamania w tych miejscach kości. Najdłuższe i najgłębsze wgniecenie znajduje się na potylicy, od góry ku dołowi. (…) Stwierdzone na czaszce wgniecenia są charakterystyczne dla działania urazów zadanych narzędziem tępokrawędzistym” – napisano w protokole z oględzin. Autorami protokołu byli prof. Jan Olbrycht i dr Marian Kusiak, specjaliści z zakresu medycyny sądowej. Dokument został sporządzony w roku 1963, a więc… 884 lata po dokonaniu zbrodni.