– Idę z krwią do laboratorium i odmawiam dziesiątkę – mówi sanitariuszka z koszalińskiego szpitala. – Jak daleko mam do pracy? Jeden Różaniec. Odmawiam go zawsze w drodze – dzieli się mieszkaniec Rosnowa.
Oddział Dermatologii przy Szpitalu Wojewódzkim w Koszalinie to chyba jedyny taki przypadek w Polsce. Cały personel: lekarze, pielęgniarki, sanitariuszki i salowe, tworzą różę Żywego Różańca. – Jest tyle spraw. Życie nas różnie doświadcza. „O Boże”, „O Matko Najświętsza” – mówimy na okrągło. W którymś momencie pomyślałam, że trzeba się wreszcie pomodlić – przyznaje Iwona Kłosińska, pielęgniarka oddziałowa.
Ktoś powie: „Szpital jest od leczenia”. Na oddziale wszyscy doskonale zdają sobie z tego sprawę. Modlitwa nikomu w pracy nie przeszkadza. – Idę z krwią do laboratorium i zamiast myśleć o głupotach, odmawiam dziesiątkę – mówi Barbara Borzenda, sanitariuszka.
Czy personel modlący się musi oznaczać – gorzej pracujący? Wprost przeciwnie. – Mamy tu dobrą atmosferę. Świetnie nam się razem pracuje. Pacjenci też są zadowoleni – mówi Alicja Nowakowska, specjalista dermatolog-wenerolog i… zelatorka tej nietypowej róży.
Żywy Różaniec to największa wspólnota modlitewna w Kościele. W diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej należy do niej ponad 20 tys. osób. Są w różnym wieku, wykonują różne zawody, są mniej lub bardziej wykształceni. Łączy ich jedno – każdego dnia odmawiają przynajmniej jedną dziesiątkę.
Czy to działa?
Wanda Suproń z Koszalina do dziś opowiada ze wzruszeniem o tym, co wydarzyło się przed laty. – Wracaliśmy z wczasów. Byliśmy już niedaleko Koszalina. Nasz pas był pusty, a przeciwny pełen samochodów. Nagle ogromny tir znalazł się po naszej stronie i jechał prosto na nas, na czołówkę. Odmawiałam w tym czasie Różaniec. Byłam w połowie modlitwy. W ostatniej chwili mąż, nie wiem jak, odbił na wysepkę. Tir pojechał dalej. Ludzie stawali i dziwili się, że nic nam się nie stało. Wnuk oznajmił: „Babciu, to dlatego, że odmawiałaś Różaniec” – wspomina koszalinianka.
Czy aby na pewno? Czy uniknięcie tamtej tragedii mogło mieć coś wspólnego z przesuwaniem paciorków i powtarzaniem „Zdrowaś, Maryjo”? A może to był po prostu refleks kierowcy? A może nie było wcale tak blisko?
Pani Wanda do Żywego Różańca w parafii pw. św. Wojciecha w Koszalinie należy od kilku lat. Już nie zadaje takich pytań. Wie, a może bardziej wierzy, że „wiele spraw w swoim życiu pozałatwiała z Maryją”.
aktualna ocena | |
głosujących | |
Ocena |
bardzo słabe |
słabe |
średnie |
dobre |
super |
Nazywał siebie świnią, gdy kolejny raz się upił. Potem był odwyk i wyjście na prostą.
Ojciec święty przed Mszą św. poświęcił też kamień węgielny pod budowę katedry.
Czy utwór dramatyczny może pomóc zrozumieć współczesnego człowieka?
Franciszek przejdzie do historii nie tylko jako inspirator szeroko zakrojonej reformy Kościoła.