Jej wizje miały wpływ na mariologię i religijność średniowiecza.
Elżbieta urodziła się około 1129 r. w Bonn w Niemczech. Już w wieku 12 lat wstąpiła do klasztoru benedyktynek w Schönau, a mając 18 lat złożyła śluby zakonne. Od dzieciństwa Elżbieta była chorowita, ale była też głęboko religijna, wiodła więc ciche i skromne życie.
Mówi o. Stanisław Tasiemski, dominikanin.
Kiedy umierała 18 czerwca 1164 r., miała zaledwie 35 lat. Do „Martyrologium Romanum” wpisał ją Grzegorz XIII w 1584 r.
W ikonografii św. Elżbieta przedstawiana jest jako opatka, zwykle z księgą, czasem też w którymś z jej objawień. W modlitwach wzywana jest jako orędowniczka przeciwko pokusom.
Na przekór sceptykom głoszącym koniec pieszego pielgrzymowania.
Dotarła na Jasną Górę po raz 313-ty, a w niej 4,1 tysiąca pątników
Od początku wojny Caritas Spes stara się zapewnić najmłodszym potrzebne wsparcie.