Piekielny protokół

W Holandii rocznie uśmierca się 600 chorych dzieci. Na życzenie rodziców i zgodnie z prawem

Dwoje etyków przekonywało niedawno świat do zabijania noworodków. Tekst Alberto Giubilianiego z Uniwersytetu w Mediolanie oraz Franceski Minervy z Uniwersytetu w Melbourne, który ukazał się w prestiżowym czasopismie etyków „Journal of Medical Ethics”, wywołał przerażenie. Postulowanie, że zabijanie noworodków powinno być dopuszczalne, przywołuje jednoznaczne skojarzenia i odsyła, jeśli nie do odległej Sparty, gdzie noworodki zrzucano ze skały, to do bliższych nam czasów Holokaustu. To porównanie oburza etyków – naziści zabijali dzieci wbrew woli rodziców (z wyjątkiem pierwszej eutanazji dokonanej na chorym dziecku, na życzenie p. Knauer, przez lekarza Fuehrera w 1938 r.), a my mówimy o zabijaniu zgodnie z wolą matek i ojców. Na etyków posypała się lawina pogróżek. Odpowiedzieli: „Jesteśmy zdziwieni taką reakcją, przecież noworodki zabija się już w niektórych krajach, i to zgodnie z prawem”. To niestety prawda. Dzieciobójstwo, definiowane jako eutanazja dzieci, jest faktem w Holandii, Wielkiej Brytanii i Belgii. Kraje te ratyfikowały tzw. protokół z Groningen, który daje moralne przyzwolenie na zabijanie noworodków.

Cyrograf diabła

Wszystko zaczęło się w Holandii w latach 80. ub. wieku, kiedy do prasy przeciekły informacje o pierwszych przypadkach eutanazji na życzenie pacjentów. W 2001 r. nowelizacji uległ kodeks karny. Art. 293 i 294 przewidują nadal kary za wspomaganie samobójstwa, ale nie wobec lekarzy. Czyn „nie jest karalny, jeśli popełniony został przez lekarza, który zastosował się do wymagań troskliwej staranności i zawiadomił o swym czynie lekarza patologa zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o chowaniu zmarłych”. Assisted Suicide Act dotycząca eutanazji u osób dorosłych, powyżej 16. roku życia, w terminalnych stanach, po ich wyraźnej zgodzie, weszła w życie 1 kwietnia 2002 r. Od tego czasu w Holandii rejestruje się 1950 przypadków eutanazji rocznie.

Jak się ma do tego zabijanie noworodków? Debata na ten temat toczyła się równolegle w Holandii. Tamtejszy znany neonatolog Versluys postawił pytanie: „Skoro kończymy życie dorosłych cierpiących, dlaczego nie możemy uśmiercać noworodków nierokujących przeżycia?”. Versluys powołał grupę roboczą, która w 1987 r. wypracowała wytyczne dla szpitali klinicznych o wstrzymywaniu czynności podtrzymujących życie u chorych noworodków. Pięć lat później powstał roboczy dokument sygnowany przez Holenderskie Stowarzyszenie Pediatryczne. Określono w nim kryteria kwalifikujące dzieci do podania środków przyspieszających zgon. Są nimi: cierpienie, ból, brak szans na przeżycie dziecka, przewidywana zależność od aparatury medycznej. Wymagana jest tu zgoda rodziców na zabicie („uśmiercenie”) dziecka.

Wytyczne te stały w sprzeczności z kodeksem karnym. Nie kwalifikowały się też jako działania eutanazyjne (do wykonania eutanazji potrzebna była zgoda pacjenta, noworodek takiej zgody wydać nie mógł). Mimo to pierwszych aktów uśmiercania dzieci dokonano w latach 90. Zabito noworodka z rozszczepem kręgosłupa oraz dziecko urodzone z trisomią 13 (ta wada genetyczna prowadzi do anomalii w budowie ciała i narządów wewnętrznych). Przypadki zgłoszono do prokuratury, która uniewinniła lekarzy. „Sąd zgodził się, że lekarze musieli wybrać między obowiązkiem utrzymania przy życiu a obowiązkiem skrócenia cierpienia (i zakończenia życia dziecka). Wybór zakończenia życia dziecka uznali za usprawiedliwiony, bo nie było alternatywy” – pisze dr Eduard Verhagen w prestiżowym czasopiśmie pediatrycznym „Pediatrics”. Verhagen, naukowiec i dyrektor szpitala przy University Medical Center w holenderskim mieście Groningen, był pomysłodawcą późniejszego protokołu z Groningen. Co ciekawe, powstał on przy współpracy z prokuraturą z Groningen… Na jego mocy przeprowadzono ocenę 22 przypadków zabicia chorych dzieci w latach 1997 i 2004 i uniewinniono dokonujących zabójstwa lekarzy. Dotyczyły one noworodków z rozszczepem kręgosłupa i wodogłowiem. We wszystkich sprawach zgodę, a w 17 wręcz żądanie uśmiercenia dzieci wyrazili ich rodzice.

«« | « | 1 | 2 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg

Reklama

Reklama

Reklama

Archiwum informacji

niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 1 2
3 4 5 6 7 8 9