Myślą: Czy istnieją dla mnie obiektywne normy dobra i zła, czy też uważam, że wszystko zależy od subiektywnej oceny?

Mową: Czy zdarzało mi się podważać w rozmowach wartość przykazań? Czy wyżej od nich nie stawiałem „nowoczesności”?

Uczynkiem: Na ile staram się formować własne sumienie według obiektywnych norm moralnych? Czy poważnie traktuję wskazania Ewangelii?

Zaniedbaniem: Kiedy ostatnio zrobiłem coś, co mogło mi pomóc dobrze ukształtować moje sumienie (dobra lektura, zastanowienie się nad sobą na modlitwie)?