Gdzie dwóch lub trzech

Pierwsza seria spotkań dotyczy pytań egzystencjalnych. – Moja grupa ma charakter rodzinny. Mamy wspólny obszar przeżywania i doświadczeń. Okazało się, że rozmowa na ważne tematy była nam wszystkim potrzebna – mówi Anna Bugajska. Choć na początku nie jest to łatwe, następuje czas rozmowy, dzielenia się swoim zdaniem, opinią, argumentami. Puentą spotkania jest fragment słowa Bożego. – Pamiętam, jak na spotkaniu naszej 9-osobowej grupy z zaskoczeniem ludzie konstatowali, że ta Ewangelia jest właśnie odpowiedzią na ich dopiero co wypowiedziane wątpliwości, pytania – dodaje Jolanta Janusiewicz. – Pewien 80-latek na innym spotkaniu zdziwił się, że tyle lat musiał przeżyć, żeby zrozumieć, że wszystko jest jakimś planem Pana Boga – uśmiecha się Zofia Rzepecka.

Światło Ewangelii rozjaśnia mroki życia. Zmienia też ludzi. – Młodzi opowiadali mi, że spotkania czynią ich innymi. To są ciągle ci sami Tomek i Agnieszka, ale nie anonimowi, lecz bliżsi, bo więcej wiedzą o sobie, lepiej się rozumieją – opowiada ks. Marek Zembura z Dąbrowy Tarnowskiej.

Wartością jest też to, że projekt pozwala toczyć mądre rozmowy o wszystkim. Misjonarze z krajów muzułmańskich opowiadają, że na targu grupy żywo dyskutujących mężczyzn najczęściej rozmawiają o Koranie. O czym u nas ludzie rozmawiają między sobą, każdy wie.

– W Krakowskiem do kościoła chodzi 4 ludzi na 10. U was więcej. Niech będzie, że 6 na 10. Znacie tych czterech, których nie ma? Pewnie, że znacie. Z domu. Z sąsiedztwa, z pracy, uczelni, ze szkoły. Na razie umówmy się tak: nie przyjeżdżajcie na misje do Krakowa, załatwcie sprawę u siebie. To jest zadanie, które każdy ma: by być świadkiem Ewangelii, miłosierdzia w swoim domu – mówił bp Grzegorz Ryś w Dąbrowie Tarnowskiej 30 stycznia.