Sprawa była częściowo znana już od trzech lat, ale dopiero opublikowany w styczniu tego roku obszerny raport (900 stron!) niezależnej komisji badawczej, powołanej na wniosek Międzynarodowej Federacji Wspólnot „L’Arche”, daje szerszy obraz wszystkich okoliczności. Raportu nie da się oczywiście przeczytać w całości w ciągu paru dni, ale nawet lektura obszernych fragmentów wywołuje jedną reakcję: chce się płakać. Nie tyle z żalu czy złości, ile raczej z bezradności. Bo trudno pogodzić się z tym, że historia autentycznego dobra, jakim jest L’Arche, mogła tak przewrotnie przeplatać się z historią prawdziwego zła w perwersyjnej pseudomistycznej oprawie.