Cud nienaruszonych ciał

Gdy półtora roku po śmierci ekshumowano ciało św. Jana od Krzyża, okazało się, że jest nienaruszone. A gdy przeor odciął palec prawej dłoni świętego na relikwie, wypłynęła świeża krew.

W obecności cudownie „zakonserwowanych” ciał dokonują się też cuda. Na przykład bł. Maria Catanea (zm. 1948) została uzdrowiona z paraliżu, gdy dotknęła relikwii ramienia św. Franciszka Ksawerego. W 1956 r. w Areoli trzyletni chłopiec wpadł do kotła z wrzącą wodą i został bardzo poważnie poparzony. Gdy w tej okolicy przechodziła procesja z sarkofagiem św. Tomasza Coriego (zm. 1729), zbliżono do trumny ubranka dziecka i w ciągu kilku dni ślady oparzeń znikły. Lekarze uznali to zjawisko za niemożliwe do wytłumaczenia z naukowego punktu widzenia.

Powszechność występowania

Jedną z cech cudu nienaruszonych ciał jest powszechność występowania w Kościele katolickim. Świętych i błogosławionych jest w nim około 10 tys. Na podstawie swoich badań autor książki wysuwa tezę, że cudowna „konserwacja” występuje przeciętnie raz na 20 ciał osób zmarłych w opinii świętości. – Mamy do czynienia z tak wyjątkową częstotliwością przypadków, że sama w sobie wydaje się cudowna i wyklucza możliwość, by był to zwykły zbieg okoliczności – podkreśla. Warto zauważyć, że zachowanie ciała w stanie nienaruszonym nie jest potrzebne do udowodnienia świętości, a jego brak nie świadczy o tym, że dana osoba święta nie była. Część cudownie „zakonserwowanych” ciał po jakimś czasie, czasem po wielu wiekach, ulega rozpadowi.

Fenomen nienaruszalności ciał występuje w Kościele katolickim i w prawosławiu. W innych religiach, np. w buddyzmie, odnotowane są tylko pojedyncze takie przypadki.

«« | « | 1 | 2 | 3 | 4 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Pobieranie.. Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Reklama

Reklama

Reklama

Archiwum informacji

niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
26 27 28 29 30 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 1 2 3 4 5 6