Dekret o heroiczności cnót matki Anny Kaworek ogłosiła dziś Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych z zgodą papieża Franciszka. Żyjąca w latach 1872-1936 służebnica Boża była współzałożycielką Zgromadzenia Sióstr św. Michała Archanioła (michalitek). Aby doszło do jej beatyfikacji, potrzebne jest jeszcze uznanie cudu przypisywanego jej wstawiennictwu.
Anna Kaworek urodziła się 18 czerwca 1872 r. w Biedrzychowicach k/Głogówka (obecnie diecezja opolska). Była jedną z pierwszych współpracownic bł. ks. Bronisława Markiewicza, który w trosce o wychowanie biednych i opuszczonych dzieci oraz młodzieży, dał początek michalickiej rodzinie zakonnej.
Posługa jej, na zewnątrz skryta i niepozorna, w rzeczywistości ocierała się o heroizm i bohaterstwo. Misja, jaką spełniła w historii Zgromadzenia, jest bardzo czytelna: oddając siebie Bogu w bezinteresownej służbie dla najbiedniejszych, nie dysponując prawie żadnymi środkami materialnymi, zdana wyłącznie na Opatrzność Bożą, przez swoją wytrwałość i wiarę przyniosła owoc, który trwa.
W 1912 roku, kiedy umierał ks. Bronisław Markiewicz, ani wspólnota męska powstającej nowej rodziny zakonnej, ani żeńska, nie miała jeszcze aprobaty kościelnej. Niewątpliwą zasługą matki Anny było niezłomne trwanie wśród wielu przeciwieństw i niepewności oraz podtrzymywanie wiary w sercach współsióstr, że Zgromadzenie zostanie zatwierdzone przez władze kościelne i wiernie będzie realizować i przekazywać misję zleconą przez Ojca Założyciela.
"Przeszedł czas próby, czas oczekiwania, ale czas ten nie poszedł na marne - pisał do pierwszej przełożonej generalnej zaprzyjaźniony jezuita o. Jan Roth po otrzymaniu zatwierdzenia w 1928 r.- Dochowałyście Panu Jezusowi obiecanej wierności (...). Skarb tym droższy, im większa była cena i ofiara zań dana. (...) Idąc w ślady swego świętego Patrona i Wodza, niech Towarzystwo Wasze, jako «armia niezwyciężona» podbija Chrystusowi nieśmiertelne dusze, prowadząc je do prawdziwego pokoju i szczęścia. Jaka to radość dla Matki patrzeć na te liczne szeregi Sióstr, przygotowujących się do tej walki".
Proces beatyfikacyjny Anny Kaworek na szczeblu diecezjalnym prowadzony był na terenie archidiecezji przemyskiej, rozpoczął się 2 lutego 1993 r., a zakończył 9 grudnia 1997 r. W tym czasie przeprowadzono też ekshumację i zabezpieczone szczątki złożono w krypcie w Domu Macierzystym Zgromadzenia w Miejscu Piastowym. Po zakończeniu tego etapu akta procesowe zostały przekazane do watykańskiej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych.
Następnie opracowane Positio przebadał kongres konsultorów teologicznych w kwietniu 2018 r., a 10 stycznia br. pozytywną opinię wyrazili kardynałowie i biskupi. Od chwili aprobaty tej decyzji przez Ojca Świętego Franciszka, Annie Kaworek przysługuje tytuł Czcigodnej Służebnicy Bożej.
Czcigodna Służebnica Boża Anna Kaworek, wydając z miłości do Jezusa swoje życie w służbie potrzebującym oraz w "bezkrwawym boju" o zbawienie dusz, dla współczesnych chrześcijan jest znakiem wytrwałej wierności Bogu, który w swoim czasie wypełnia odwieczne zamiary. Uczy konsultowania z Bogiem decyzji i wsłuchiwania się w Boży głos. Jest wzorem czułej i praktycznej miłości wobec ubogich, a zwłaszcza bezbronnych dzieci. Dla pierwszych i obecnych michalitek jest przykładem dzielenia wspólnego życia w prostej i pokornej codzienności oraz za św. Michałem Archaniołem miłowania Boga ponad wszystko.
Siostry michalitki proszą wiernych o włączenie się do wspólnej modlitwy o cud uzdrowienia za jej przyczyną i o jej rychłą beatyfikację.
Na przekór sceptykom głoszącym koniec pieszego pielgrzymowania.
Dotarła na Jasną Górę po raz 313-ty, a w niej 4,1 tysiąca pątników
Od początku wojny Caritas Spes stara się zapewnić najmłodszym potrzebne wsparcie.