Izabela, której papież przyznał tytuł Królowej Katolickiej, nie była religijna na pokaz. Żyjąca w latach 1451–1504 władczyni Kastylii, Leonu i Aragonii naprawdę wierzyła w Boga. Starała się, by naukę Chrystusa przyjęli wszyscy jej poddani, a także mieszkańcy nieznanych jeszcze zakątków ziemi. Jednak brakowało jej miłosierdzia dla tych, którzy odrzucali chrześcijaństwo.