To zbiór zapisków z okresu pielgrzymek do Rzymu, życia w Nazarecie, Béni-Abbès i Tamanrasset, obejmujących lata 1888–1916, który – jak we wprowadzeniu zaznacza postulator procesu beatyfikacyjnego – „nie służy zaspokojeniu czczej, czysto akademickiej ciekawości, lecz ma pomóc czytelnikowi w czerpaniu korzyści duchowej z nauki w szkole brata Karola od Jezusa”. Bardzo istotne jest, że teksty te pozwalają umieścić świętego w kontekście duchowym epoki, w której żył, co powinno ochronić odbiorców przed zniekształceniem jego przesłania. Czy istnieją jeszcze chrześcijanie, którzy napisaliby o muzułmańskiej rodzinie młodego Tuarega, Ouksema, towarzyszącego Karolowi w podróży do Francji tak otwarcie: „Ze strony bliskich Ouksema okazywane jest mi ogromne uczucie i zaufanie. Kiedy dojdą do myślenia, że w sprawach religii rzeczą najpewniejszą będzie dla nich wierzyć jak ja?”.