Nauka ma tę nieznośną cechę, że jest praktyczna. Odkrywamy (wszech)świat nie tylko po to, by wiedzieć, ale także po to, by z tej wiedzy korzystać. Często jedni odkrywają, by wiedzieć, a inni – by z tej wiedzy korzystać. W historii nauki było wielu geniuszy, którzy nie widzieli żadnych praktycznych zastosowań dla swoich wynalazków. Podobno wiedza o strukturze jądra atomu miała się nikomu nie przydać. A przecież bez niej nie powstałby laser. Podobno rozpad promieniotwórczy, ten naturalny i ten wymuszony, miał być czymś ciekawym, ale niepraktycznym. Póki nie powstała elektrownia jądrowa i terapie antynowotworowe. Ale także bomba atomowa. Nauka daje narzędzia, które można wykorzystać na wiele różnych sposobów.