Czy dwa lub pięć złotych ofiarowane bezdomnemu mocno nas zubożą? Pewnie nie. Czy to znaczy więc, że powinniśmy to robić? Niezupełnie. W ten sposób wbijamy bezdomnemu gwóźdź do trumny, a sobie „kupujemy” spokojne sumienie, bo wsparliśmy potrzebującego. Oczywiście nigdy nie wiemy do końca, na co wyda on darowiznę. Ryzykujemy przede wszystkim jego życie. W tym krótkim momencie spotkania możemy jednak pomóc. Jak? – Choćby to spotkanie wydłużyć – podpowiadają specjaliści, czyli ci, którzy pomagają osobom bezdomnym na co dzień.

Epidemia znieczulicy trwa