Instytut Dzieł Religijnych (Istituto per le Opere di Religiose – IOR), zwany potocznie bankiem watykańskim, nigdy w mediach nie miał dobrej opinii. Jednak dymisja jego kierownictwa jest czytelnym sygnałem, że instytucja dojrzewa do poważnych zmian. Tym bardziej że informacja o rezygnacji z funkcji wieloletniego dyrektora Paola Ciprianiego i jego zastępcy Massima Tulliego zbiegła się w czasie z informacją o aresztowaniu ks. prał. Nunzia Scarana, włoskiego duchownego z diecezji Salerno.

Pod międzynarodowym nadzorem

IOR posiada kanoniczną osobowość prawną i działa pod nadzorem komisji kardynalskiej, która ma zapewnić etyczny charakter jej operacji. Obecnie w jej skład wchodzą kardynałowie: Tarcisio Bertone, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, Jean-Louis Tauran przewodniczący Papieskiej Rady ds. Dialogu Międzyreligijnego, Odilo P. Scherer z Brazylii, Telesphore P. Toppo z Indii oraz Domenico Calcagno, przewodniczący Administracji Dóbr Stolicy Apostolskiej. IOR prowadzi politykę pasywnego gospodarowania powierzonymi mu środkami, inwestując głównie w długoterminowe papiery skarbowe. Jedynie 5 proc. funduszy jest inwestowanych w produkty finansowe. Nie udziela on kredytów, co jest ważnym źródłem dochodu innych banków. Wbrew różnym sensacyjnym doniesieniom w IOR nie ma anonimowych czy tajnych kont. Każde konto ma konkretnego właściciela i zarząd banku posiada o nim więcej informacji niż wymaga tego na przykład prawo włoskie.