Marcin Jakimowicz: Miewałeś takie chwile, gdy zrezygnowany stwierdzałeś: „Niczego już nie napiszę”, i nagle dostałeś „odgórnego” prztyczka: „Pisz!”.

Dlaczego wylądowałeś w lasach pod Malborkiem. Czemu wbrew ogólnej tendencji zostawiłeś stolicę i ruszyłeś na prowincję?

Miałeś poczucie, że otrzymałeś odgórny prezent?

Mieszkasz w „starym budownictwie”, w jednej z baszt zamku. Słuchałem Twojej opowieści o tej „największej górze cegieł na północ od Alp” i miałem wrażenie, że uczestniczę w rekolekcjach…