Nairobi: augustiańska nadzieja w sercu ubogich peryferii

Zatruta rzeka

Wysłannikowi Vatican News do Nairobi towarzyszą dwaj wyróżniający się absolwenci augustiańskiej szkoły, Edgar i Leonard. Mają 23 i 26 lat. Zaprowadzili go nad rzekę Ruaraka. „Kiedy byliśmy mali, łowiliśmy tu ryby i kąpaliśmy się. Dziś nie jest to już możliwe. Rzekę zatruli miejscowi mieszkańcy i przedsiębiorcy” – mówią.

Wyjaśniają, że obecnie zanieczyszczenia pochodzą przede wszystkim ze ścieków. Rzekę zanieczyszcza również znajdujący się na drugim brzegu browar Kenya Breweries, produkujący napoje alkoholowe rozprowadzane następnie w całej Afryce Wschodniej.

Osiedle Baba Dogo

Baba Dogo leży w pobliżu Ruaraki, jednego z przemysłowych ośrodków Nairobi. Zakłady produkcyjne przez dziesięciolecia przyciągały tu nisko opłacanych pracowników oraz migrantów. Wokół fabryk powstała gęsta sieć tanich mieszkań, drobnych punktów handlowych i nieformalnej zabudowy. Solidnym, wielopiętrowym budynkom towarzyszą rudery z desek i falistej blachy.

To jeden z najgęściej zaludnionych obszarów na peryferiach Nairobi. Głównym źródłem dochodu mieszkańców jest drobny handel. Wielu pracuje dorywczo i bez formalnego zatrudnienia. Blisko 70 proc. mieszkańców zarabia miesięcznie równowartość około 65 euro.

Posługa augustianów

Właśnie tym ludziom służy katolicki kompleks augustianów w Baba Dogo, obejmujący parafię Najświętszego Serca i katolicką szkołę Sacred Heart. „95 proc. ludzi, którym służymy, to mieszkańcy slumsów” – wyjaśnia o. Daniel Male.

Jak zaznacza, jednym z największych problemów mieszkańców jest bezrobocie, zwłaszcza wśród młodych. Trudne są również warunki mieszkaniowe: zdarza się, że czteroosobowa rodzina mieszka w jednym małym pomieszczeniu.

Duch św. Augustyna

„Kształcenie dzieci i przyjmowanie wiernych oznacza również troskę o ich duszę – mówi o. Augustine Juma. – Dbamy o ich formację duchową, intelektualną i najbardziej podstawowe potrzeby. Kiedy tutaj przychodzą, otrzymują posiłek, aby mogły uczyć się w jak najlepszych warunkach. A dzięki naszemu szpitalowi mają zapewnioną kompleksową opiekę zdrowotną”.

Zakonnicy starają się troszczyć o całego człowieka: jego umysł, ciało i duszę. To synteza augustiańskiego ideału – jednej duszy i jednego serca zwróconych ku Bogu. „Parafia została otwarta w 1998 r. i od tego czasu staramy się być znakiem obecności Boga, inspirowani przez św. Augustyna, pośród ludzi, którym służymy” – mówi o. Augustine.

Wizyta kard. Prevosta

Świadectwem tego zaangażowania była wizyta ówczesnego kard. Roberta Francisa Prevosta, kilka miesięcy przed jego wyborem na Papieża. „Był grudzień 2024 r., ale nie była to jego pierwsza wizyta – wspomina o. Daniel Male. – Gdy był przeorem generalnym augustianów, odbywał wizyty braterskie. Spotykał się osobiście ze wszystkimi braćmi i rozmawiał z nimi o trudnościach oraz osiągniętych rezultatach”.

Podczas ostatniej wizyty Robert Prevost przyjechał do Kenii, aby konsekrować jedną z kaplic w augustiańskim domu formacyjnym St. Augustine’s Friary w Karen.

U boku uczniów

Dziś augustiańska szkoła liczy ponad 1100 uczniów. „W większości przypadków towarzyszymy tym dzieciom przez cały okres szkoły podstawowej, a następnie umożliwiamy im kontynuowanie nauki w szkole średniej. Jako instytucja edukacyjna staramy się dostrzegać zdolności każdego ucznia i pomagać mu iść drogą najbardziej odpowiadającą jego konkretnym predyspozycjom” – wyjaśnia o. Daniel.

Żywym dowodem skuteczności tej pracy są Leonard i Edgar. Pierwszy studiuje teologię, drugi przygotowuje się do pracy jako przewodnik turystyczny.

Peryferie mogą mieć przyszłość

Zdaniem o. Daniela właśnie na tym polega prawdziwy sens augustiańskich słów o jednej duszy i jednym sercu: „Nie przestawać wierzyć, że peryferie mogą mieć przyszłość. Nie przestawać wierzyć, że przyjaźń, tak ważna w doświadczeniu św. Augustyna, jest jedną z najbardziej konkretnych form komunii”.