Namnożyło nam się tych nowych terminów ostatnio. Trzeba to sobie teraz wszystko jakoś poukładać.

Wirtualnym skryptorium „rzuciłem” tylko w felietonie sprzed tygodnia, ale czymś takim jest dla mnie właśnie portal Wiara.pl. Niby podczas każdego dyżuru dorzuca się do niego newsy, newsy, newsy, ale gdy przychodzi zamienić się w użytkownika, tego, który czegoś na naszym portalu szuka dla siebie, grzebię przecież w innych zakładkach, okienkach i tekstach. Rozważania, katechezy, medytacje biblijne… - raczej czegoś takiego u nas szukam. A Państwo?

25-lecie portalu jest dobrą okazją na pozadawanie sobie takich pytań. Na jakiś głębszy namysł nad tym co dalej. W którą stronę powinno to wszystko iść. Choć na jakieś prorockie uniesienie z mojej strony proszę raczej nie liczyć ;)

GOSC.PL DODANE 15.11.2018

Prorockie uniesienie

Nigdy głoszenie Bożego słowa nie było łatwe. »

więcej »

To oczywiście mrugnięcie okiem, nawiązanie do tego o czym pisał już u nas ks. Włodzimierz Lewandowski w „Karawanie”, wspominający, że:

Ciekawą intuicją podzielił się przed kilkoma dniami Tomasz Terlikowski. Jego zdaniem linia podziału w polskim Kościele nie przebiega między modernistami i progresistami, tak zwanym Kościołem otwartym i zamkniętym. Dziś – twierdzi – jeśli mówimy o różnicach nie skutkujących ekskomuniką, widzimy Kościół nostalgii i Kościół proroków.

Posłuchałem Terlikowskiego (mówił o tym tutaj) i teraz się głowię, do której kategorii bym lepiej pasował. Na proroka nie mam, jakby to rzekli Czesi. Ani ambicji, ani predyspozycji. A nostalgii tak całkiem nie skreślam. „Nostalgia to też broń”, jak to pisał Coupland w „Pokoleniu X”.

Nie da się ukryć. My, iksy, jesteśmy nostalgicznym pokoleniem. Ten hasztag #pamiętamy, zwłaszcza używany ironicznie, żartobliwie, nie wziął się przecież z niczego. Więc pamiętamy, wracamy, znowu grzebiemy w czymś co gdzieś tam, dawno, dawno temu było. A gdy wygrzebiemy coś wartościowego, to się podzielimy.

Z naszego „wirtualnego skryptorium” polecam zwłaszcza Perełki Słowa. Niby sprzed 15 lat, ale na nowo zilustrowane, w końcu porządnie na stronie zaprezentowane, no i czyta się te teksty śp. ks. Tomasza Horaka, czyta.

Ile jeszcze takich skarbów kryje się w naszych archiwach, katalogach, bazach tekstów? A każdego dnia dochodzą nowe.

Nie do przerobienia! :)