Mistrzyni życia duchowego

Wzorem, przykładem i zachętą zbliżenia się do Stwórcy, bez żadnych warunków wstępnych i słów niedowierzania, jest Najświętsza Maryja Panna.

„Wy również, niby żywe kamienie, jesteście budowani jako duchowa świątynia, by stanowić święte kapłaństwo, dla składania duchowych ofiar, miłych Bogu przez Jezusa Chrystusa” (1 P 2, 5).

Życie duchowe chrześcijanina jest szczególną formą zbliżenia wewnętrznego do Boga. Nieodłącznymi komponentami tego przylgnięcia są modlitwa i życie sakramentalne, gdyż jedno i drugie jest korzeniem i niewyczerpanym źródłem łaski Bożej. Modlitwa i przyjmowanie sakramentów świętych pozwalają uczniowi Jezusa aktualizować wiarę i żyć wedle zamysłu Bożego.

Wzorem, przykładem i zachętą zbliżenia się do Stwórcy, bez żadnych warunków wstępnych i słów niedowierzania, jest Najświętsza Maryja Panna. Jej słowa: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego” wypowiedziane do archanioła Gabriela często powtarzamy ustami i rozpamiętujemy umysłem, choć niewiele możemy znaleźć w Piśmie Świętym informacji dotyczących życia duchowego Bożej Rodzicielki.

Mimo pewnego niedosytu poznawczego nie mamy wątpliwości, że z racji macierzyństwa Maryja ściśle jednoczy się z Chrystusem, swoim Synem, oraz jest mistrzynią życia duchowego dla chrześcijan w pielgrzymce wiary. Zastępy świętych i błogosławionych uczyły się od Niej ofiarowania siebie Bogu na wyłączną własność. Wpatrzeni w Jej oblicze kształtowali swoje życie, czerpiąc natchnienie z mądrości Bożej. Nie ulegali emocjom i hałaśliwej orkiestrze niesprawdzonych słów. Konfrontowali je przede wszystkim z wolą Bożą, co pozwoliło im unikać błędów.

Pewnego podobieństwa w szukaniu znaków nieba należy doszukiwać się w objawieniach gietrzwałdzkich. Z uznaniem ich autentyczności Kościół się nie spieszył, mimo że ówczesny biskup warmiński Filip Krementz bez zwlekania wysłał na miejsce dwie komisje – kapłańską i lekarską, które wydały pozytywną opinię na temat objawień w Gietrzwałdzie. Poza tym wspomniany biskup osobiście badał objawienia i zezwolił na drukowanie broszury na ich temat. Na kościelne uznanie objawień Matki Bożej trzeba było poczekać do 1977 roku.

Z okazji stulecia objawień gietrzwałdzkich zorganizowano w Olsztynie Kongres Mariologiczny i Maryjny, który na czele z biskupem Józefem Drzazgą przeanalizował bogaty materiał dowodowy. Podkreślono łączność religijną wiernych z całej diecezji warmińskiej z gietrzwałdzkim miejscem objawień. Opinie komisji biskupa Filipa Krementza uznano za wiarygodne. Ważnym krokiem na drodze do uznania objawień była wspomniana już koronacja obrazu Matki Bożej Gietrzwałdzkiej koronami papieskimi w 1967 roku. Uroczystego zatwierdzenia autentyczności objawień gietrzwałdzkich dokonał biskup warmiński Józef Drzazga 11 września 1977 roku podczas sumy odpustowej na błoniach gietrzwałdzkich, w obecności prymasa kardynała Stefana Wyszyńskiego, kardynała Karola Wojtyły, episkopatu Polski i rzeszy wiernych. Przy tej sposobności biskup warmiński wypowiedział znamienne słowa:

Zatwierdzam kult objawień Matki Boskiej Gietrzwałdzkiej jako niesprzeciwiający się wierze i moralności chrześcijańskiej, oparty na faktach wiarygodnych, których charakter nadprzyrodzony i Boży nie da się wykluczyć.

W wygłoszonej homilii ordynariusz warmiński zwrócił uwagę, że Niepokalana nawoływała do pokuty, odmawiania różańca i do trzeźwości. Wezwania te były jak najbardziej zgodne z nauką Kościoła, z uroczystym nauczaniem kolejnych papieży, a także z dokumentami Soboru Watykańskiego II. Paweł VI w adhortacji Marialis cultus (O należytym kształtowaniu i rozwijaniu kultu Najświętszej Maryi Panny) pisał: „Nie ulega wątpliwości, iż po liturgii godzin […] różaniec trzeba zaliczyć do najwspanialszych i najskuteczniejszych wspólnych modlitw, do zanoszenia których wzywa się rodzinę chrześcijańską”.

Bracie i Siostro! Maryja – Pani Gietrzwałdzka uczy w każdym czasie właściwie rozpoznawać znaki obecności Boga w życiu. Uczy dystansu do własnych emocji i szacunku do poglądów innych ludzi. Uczy także cierpliwości, zrozumienia oraz roztropnego dojrzewania do zadań i obowiązków przygotowanych przez Stwórcę. Obyśmy byli dobrymi i pilnymi uczniami w Jej szkole duchowości oraz dbali o dobro powierzonych naszej pieczy osób!

*

Powyższy tekst jest fragmentem książki "40 dni z Matką Bożą Gietrzwałdzką". Autorzy: ks. Rafał Przestrzelski CRL, ks. Bogumił Wykowski. Wydawnictwo Esprit.

 Mistrzyni życia duchowego

«« | « | 1 | » | »»
Wiara_wesprzyj_750x300_2019.jpg

Archiwum informacji

niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
28 29 30 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 1
2 3 4 5 6 7 8