W tym roku w orawczańskiej świątyni można oglądać aż cztery historyczne zasłony. Najstarsza z nich – „Pieta pod krzyżem” – pochodzi z 1676 roku i ma blisko 350 lat. Jak podkreślają znawcy, dzieło wykonane z kilku pasów lnianego płótna przedstawia Matkę Bożą podtrzymującą ciało Chrystusa, a także symbole Męki Pańskiej, tzw. Arma Christi.

Pozostałe kurtyny, datowane na przełom XVIII i XIX wieku, ukazują m.in. sceny „Biczowania Chrystusa”, „Pokutującej Marii Magdaleny” oraz „Matki Bożej Siedmiobolesnej”.

Jak wyjaśnia przewodniczka po świątyni Lucyna Borczuch, kurtyny wielkopostne miały głęboki sens duchowy. – Zasłaniając ołtarz, wprowadzały wiernych w czas pokuty i oczekiwania na Zmartwychwstanie. Post cielesny był w ten sposób uzupełniany postem wzrokowym – tłumaczy.

Kurtyny pełniły również funkcję katechetyczną. Przedstawienia pasyjne pomagały wiernym kontemplować tajemnicę Męki Pańskiej, będąc swoistą „Biblią ubogich”, w której obraz zastępował słowo.

czytaj także:

GN 07/2024 DODANE 15.02.2024 AKTUALIZACJA 19.02.2024

Kurtyna w dół! Tradycje wielkopostne w kościele w Orawce

To piękny i cichy spektakl, który, jak przed wiekami, wskazuje to, co najważniejsze... »

więcej »

Tradycja zasłaniania ołtarzy sięga średniowiecza i wywodzi się z klasztorów benedyktyńskich. Z czasem rozpowszechniła się w całym Kościele, jednak dziś zachowała się jedynie w nielicznych miejscach.

Wyjątkowym wydarzeniem towarzyszącym prezentacji kurtyn będzie koncert-misterium pasyjne. W sobotę o godz. 16 w kościele zabrzmi „Stabat Mater” Giovanniego Battisty Pergolesiego – jedno z najbardziej znanych dzieł muzyki pasyjnej. Wystąpią artyści z Krakowa: zespół muzyki dawnej „Scepus Baroque” wraz z organistą Arturem Szczerbininem oraz aktorka Barbara Stępniak-Wilk. Wstęp jest wolny.

Drewniany kościół w Orawce, wzniesiony w XVII wieku, jest jednym z najcenniejszych zabytków regionu. Jego wnętrze zdobią bogate polichromie, m.in. przedstawiające życie św. Jana Chrzciciela oraz wizerunki świętych.

Kurtyny można oglądać w wyznaczonych godzinach w weekendy, a w dni powszednie – przed nabożeństwami.