Treścią tej książki jest relacja do własnej osoby w kontekście dojrzewania i refleksji na temat własnego rozwoju i powołania.
Emily Stimpson Chapman, Listy do młodszej mnie, W drodze, Poznań 2026.
Ta książka jest inna niż wszystkie. W 45 listach do samej siebie, młodszej o dwadzieścia lat, autorka przygotowuje dwudziestopięcioletnią Emily na trudne wyzwania, z którymi przyjdzie jej się zmierzyć. W niezwykle osobistych słowach porusza wiele ważnych i aktualnych tematów: grzechu i łaski, macierzyństwa i adopcji, modlitwy, cierpienia, mediów społecznościowych, niesprawiedliwości i kryzysu w Kościele. Jej listy są prawdziwym świadectwem mocy Tego, który nas uzdrawia i przemienia. Inspirują do przystanięcia w biegu codzienności i zadania sobie pytania: Co miałbyś do powiedzenia młodszej wersji siebie? Jaką radę dałbyś sobie, aby dobrze przeżyć dane ci dni?
– Jakimś cudem udało mi się powiedzieć światu „nie”, a Jezusowi „tak”. I chociaż ciężar krzyży, które przyszło mi dźwigać, wydawał się trudny do zniesienia, przyjęłam je z miłością, dzięki czemu jestem tu, gdzie jestem, w mojej pięknej teraźniejszości. Dlatego ufam, że przyjmę z miłością również ból, który jest jeszcze przede mną, a który doprowadzi mnie do domu Ojca. Znosząc cierpienie z miłością, łączymy je z Tym, który jest Miłością, a On pokazuje nam Drogę, którą sam jest – napisała Emily Stimpson Chapman w książce Listy do młodszej mnie (tytuł oryginalny Letters to Myself at the End of the World).
Treścią książki jest relacja do własnej osoby w kontekście dojrzewania i refleksji na temat własnego rozwoju i powołania. To świadectwo łaski: uzdrowienia, przemiany i akceptacji. To liczne dylematy 40-latki w kontekście m.in.: wiary, świętości, modlitwy, macierzyństwa, cierpienia, mediów społecznościowych…
Chapman pisze, łącząc katolicką teologię, biblijną mądrość i własne doświadczenia życiowe. Jej listy mają charakter zarówno osobisty, jak i praktyczny. Stanowią nie tylko świadectwo, ale także swoisty poradnik w sprawach dojrzewania w wierze katolickiej i dążeniu do świętości oraz duchowej dojrzałości we współczesnym świecie.
O autorce:
Emily Stimpson Chapman jest cenioną pisarką i publicystką katolicką, autorką m.in. The Catholic Table: Finding Joy Where Food and Faith Meet. Wspólnie ze Scottem Hahnem wydała Śmierć jest nadzieją i kilka poczytnych tytułów dla dzieci. Współpracuje z organizacją Endow zajmującą się duszpasterstwem kobiet. Mieszka z mężem i trójką dzieci w Steubenville w stanie Ohio.
Rekomendacja:
Justyna Łukaszewska-Haberkowa, filolog klasyczny, historyk kultury, doktor habilitowany historii: „Przeczytałam książkę z dużą przyjemnością, co nie jest częste. W dodatku mogłam zaczerpnąć pewne spostrzeżenia i starać się je wprowadzić w życie. Wydaje mi się, że jest to pozycja bardzo cenna i godna lektury”.
Fragment książki można przeczytać TUTAJ. A kupić można ją TUTAJ
aktualna ocena | |
głosujących | |
Ocena |
bardzo słabe |
słabe |
średnie |
dobre |
super |
Nazywał siebie świnią, gdy kolejny raz się upił. Potem był odwyk i wyjście na prostą.
Jan Paweł II kochał przyrodę i zachęcał do troski o stworzony przez Boga świat.
Nadjia Kebour, muzułmanka, wykładowczyni na PISAI i Urbaniana, o podróży papieża.
Również w takim kraju jak Algieria chrześcijanie mogą być solą ziemi i światłem świata.