Dziś w całej Polsce zbiórka na zakony klauzurowe

Dzisiaj, 2 lutego, w Dzień Życia Konsekrowanego, Kościół modli się za osoby konsekrowane oraz przeprowadza zbiórkę na rzecz zakonów klauzurowych. W Polsce w klasztorach klauzurowych żyje 1130 sióstr. Wspierając je materialnie, można w konkretny sposób odwdzięczyć się za ich wierną i nieustanną modlitwę.

Życie zakonne kontemplacyjne należy do najstarszych form życia konsekrowanego. Jego istotą jest całkowite oddanie się Bogu poprzez modlitwę, liturgię, ciszę i pracę, podejmowane w rytmie wspólnotowym - podkreśla Vatican News.

Życie klauzurowe – modlące się serce Kościoła

Kościół od wieków widzi w zakonach klauzurowych swoje modlące się serce – miejsce nieustannej modlitwy w intencji całego Ludu Bożego.

Choć życie toczy się tam z dala od świata, nie jest ono od świata oderwane. Mniszki i mnisi „ciągną duchowo Kościół i świat”. Modlitwa kontemplacyjna ma charakter głęboko wstawienniczy – obejmuje sprawy Kościoła, pasterzy, rodziny oraz osoby żyjące w świecie, często nieświadome, ile zawdzięczają tej ukrytej modlitwie. 

W Polsce istnieje ponad 80 żeńskich klasztorów klauzurowych, w których żyje 1130 mniszek. 

Duchowe zagłębie modlitwy

Klauzura jest rytmem życia skoncentrowanym na modlitwie i kontemplacji. Dokument Cor Orans opisuje ją jako szczególną przestrzeń oddzielenia od świata, która sprzyja trwaniu przed Bogiem i nieustannemu poszukiwaniu Jego Oblicza. W ukryciu i milczeniu kontemplacji powstaje duchowe „zagłębie modlitwy”, z którego Kościół czerpie siłę.

„Wyciągnięte ręce Mojżesza”

Duchowość chrześcijańska sięga po biblijny obraz Mojżesza, który z wyciągniętymi ku niebu rękami modli się za walczący lud. Dopóki trwa na modlitwie, Izrael zwycięża. Ten obraz trafnie oddaje sens życia klauzurowego – wytrwałego trwania przed Bogiem za Kościół, nawet wtedy, gdy modlitwa pozostaje niewidoczna i wymagająca.

Wdzięczność wyrażona czynem

Dzień Życia Konsekrowanego przypomina, że Kościół jest wspólnotą wzajemnej odpowiedzialności. Zbiórka na rzecz zakonów klauzurowych jest konkretnym znakiem wdzięczności i solidarności wobec tych, którzy – za zamkniętymi drzwiami klasztorów – każdego dnia modlą się za Kościół i świat.