Śpiewana Ikona

Akatyst to najsławniejszy wschodni hymn ku czci Bogarodzicy. Jego słowa i melodia pozwalają odczuć niezwykłą głębię prawosławnej duchowości.

Reklama

W liście apostolskim „Orientale lumen” z 1995 roku bł. Jan Paweł II zaprasza do odkrywania bogactwa wschodniej tradycji chrześcijaństwa. „Wsłuchuję się w głos Kościołów Wschodu – pisze. – Wiem bowiem, że są one wyrazicielami skarbu tradycji, którą przechowują. Rozmyślając nad tym skarbem, dostrzegam w nim elementy niezwykle istotne dla pełniejszego i bardziej całościowego rozumienia doświadczenia chrześcijańskiego”. Prawdziwą perłą chrześcijańskiego Wschodu jest Akatyst – starożytny, wzniosły hymn ku czci Bogarodzicy (Theotokos). Uroczystość Wniebowzięcia jest dobrą okolicznością do odkrycia piękna i głębi tej modlitwy. Wprawdzie Akatyst nawiązuje wprost do tajemnic radosnych życia Maryi, ale nie byłoby przecież tajemnicy Jej wniebowzięcia bez zwiastowania, narodzenia Jezusa, nawiedzenia i całej trudnej drogi wiary, przez Golgotę po zesłanie Ducha Świętego. Akatyst można z powodzeniem potraktować jako słowno-muzyczną ikonę Matki Najświętszej. A ikony są zawsze oknami na tamten świat, ku któremu zmierzamy, a który dostrzegamy w Maryi zjednoczonej z Bogiem. W tym sensie całe Jej życie jest znakiem nadziei, Ona jest „ziemią Bożej obietnicy, mlekiem i miodem płynącą” (Akatyst, Ikos 6).

Roman śpiewa homilie

Akatyst to spolszczona wersja greckiego „Akathistos” (gr. „a” ozn. nie; „kahidzein” – siedzieć). Słowo to oznacza więc hymn, który powinno się śpiewać na stojąco. Istnieją dziś różne akatysty, na cześć Chrystusa, Ducha Świętego czy świętych, ale najstarszy i najbardziej znany jest ten poświęcony Bożej Rodzicielce. Powstał w VI wieku. Składa się z 24 zwrotek zaczynających się od kolejnych liter alfabetu greckiego (polskie tłumaczenie stara się to odtworzyć). Strofy nieparzyste mają po 20 wersów (ikosy), strofy parzyste to 7 wersów plus wezwanie „alleluja” (kondakiony). Akatyst wykonuje kapłan na przemian z ludem.

Pierwotnie był przeznaczony na Zwiastowanie. Dedykacja utworu, zaczynająca się od słów: „O, Waleczna Hetmanko, zwycięską wdzięczności pieśń, z niewoli wyswobodzeni, słudzy Twoi, niesiem Ci, Bogarodzico…”, jest późniejszym dodatkiem. Wiąże się on z wydarzeniem z roku 626, kiedy Konstantynopol odparł atak barbarzyńskiego ludu Awarów. Tuż po zwycięstwie patriarcha Sergiusz nakazał uroczyste odśpiewanie Akatystu.

«« | « | 1 | 2 | 3 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Zobacz

  • raphael___
    14.08.2011 14:08
    A tutaj piękne opracowanie Małego Paraklesis z nutami:
    http://www.eikona.com/docs/Eikona_Paraklesis_Service.pdf
  • raphael___
    14.08.2011 14:09
    A tutaj piękne opracowanie Małego Paraklesis z nutami:
    http://www.eikona.com/docs/Eikona_Paraklesis_Service.pdf
  • Sergiusz
    26.08.2011 13:38
    A czemu to akatyst do Bogurodzicy,przypisujecie tylko prawosławnym, Katolicy wschodniego obrządku też go śpiewają, i nie gorzej od prawosławnych, nic nie mam tutaj do prawosławnych, ale chciałem podkreślić, że te wszystkie formy pobożności już dawno istniały w Kościele katolickim. Szczęść Boże.
  • ewa
    15.09.2011 13:49
    no i jeszcze mamy "Anioł Pański zwiastował Pannie Maryi .... śpiewany w rzymskim obrządku też na stojaco.
    Ikos 1 Akatystu śpiewa:
    "Archanioł z nieba posłan był,
    był "Witaj" Matce Boga rzekł.
    A kiedy ujrzał, że na jego bezcielesny głos
    bierzesz na siebie ciało, Panie.
    stanął w zachwycie wołając do Niej:
    Witaj...."
    Postawa i treść te same. W echach widać wspólną przeszłość.
    Nie zapominajmy też, że spora część wschodu chrześciańskiego jest w ramach Koscioła Katolickiego wraz Akatystem i ikonami
Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Autopromocja

    Reklama

    Reklama

    Reklama

    Archiwum informacji

    niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
    29 30 31 1 2 3 4
    5 6 7 8 9 10 11
    12 13 14 15 16 17 18
    19 20 21 22 23 24 25
    26 27 28 29 30 1 2
    3 4 5 6 7 8 9