Boże, co ja tu robię?

Bóg idealnie dobiera miejsca, do których nas wysyła, choć na pierwszy rzut oka wydaje się, że tym razem się pomylił. Pojawia się w nas naturalny opór materii i zastanawiamy się, czy w czasach, gdy wszyscy wokół nucą jak mantrę „Bądź sobą!”, mamy podporządkować się decyzji drugiej osoby.

Reklama

Też tak mieliście? Iluż z nas wysyłało w niebo zapytanie: „Boże, gdzie ja jestem?”, a nawet desperackie: „Za jakie grzechy!”. Dopiero po czasie (często po latach) okazywało się, że byliśmy „w najwłaściwszym miejscu i w najwłaściwszym czasie”. Zauważaliśmy, że puzzle zaczynają do siebie idealnie pasować. „Posłuszeństwo” – to słowo działa dziś na ludzi jak płachta na byka. W czasach, gdy nieprawdo­podo­bną karierę zrobiło hasło „Bądź sobą!”, a świat promujący ideę galopującego indywidualizmu dostaje zadyszki, podporządkowanie się woli drugiej osoby staje się nie lada wyzwaniem.

A miało być tak pięknie…

Ojciec Jan Góra opowiadał mi przed laty, jak wielką lekcję otrzymał w chwili, gdy wbrew swym oczekiwaniom dostał od przełożonych dekret, który absolutnie mu się nie podobał i pokrzyżował plany, które na dobre zagnieździły się w głowie świeżo upieczonego dominikanina. – Stała przede mną otworem kariera naukowa i miałem już na oku stypendium na uniwersytecie we Fryburgu. Nic, tylko spakować się i jechać – opowiadał. – Poznałem środowisko krakowskiej inteligencji: Turowicza, Kisiela, ekipę „Tygodnika Powszechnego”. Bardzo mnie to połechtało. Czułem się wśród nich jak ryba w wodzie. Zaczynałem pisać. I nagle w 1974 r. zostałem wysłany do… Tarnobrzega. Oj, jak rozpaczałem i wewnętrznie się buntowałem. Przybrałem pozę „biednego misia”. Nici z zagranicznego stypendium! Dopiero po latach dostrzegłem, że to w Tarnobrzegu pokochałem duszpasterstwo młodzieży. Tam też zacząłem się go uczyć. Ten Tarnobrzeg uratował mi życie.

Dlaczego po kilku latach wracam do tematu posłuszeństwa? W tym czasie paru znajomych kapłanów zawiesiło sutannę /habit na kołku, a niektórzy nawet zamieścili na Facebooku prowokacyjną notkę „Zakończył pracę w….”. Zacząłem dokładnie przyglądać się każdej z tych historii. Odkryłem, że wspólnym mianownikiem owych pęknięć było nieposłuszeństwo wobec decyzji przełożonych. Zaczynało się pozornie niegroźnie: niektórzy szemrali (wykorzystując do tego m.in. media społecznościowe), inni nie chcieli przyjąć dekretu kierującego ich do konkretnej parafii. Nie pasowała im. Nie zadawali sobie pytania, czy „pasuje” Bogu.

Posłuszeństwo nad nabożeństwo

Dlaczego posłuszeństwo odgrywa kluczową rolę w życiu duchowym? Zapytałem o to dwóch braci franciszkanów z klasztoru w Cieszynie.

– Zostaliśmy zbawieni przez posłuszeństwo Jednego – wyjaśnia o. Wit Chlondowski. – Jezus, nasz wzór i Zbawiciel, „nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał”. A jeśli Bóg w taki sposób zbawił świat, to znaczy, że nie ma innej drogi. Pytanie kierowane do Boga: „Co ja tu robię?” odnajduję w sobie regularnie. Wielokrotnie byłem zaskoczony decyzjami przełożonych. Po święceniach chciałem katechizować przy parafii, a wylądowałem w Cieszynie: w klasztorze, który nie ma parafii. Miałem zostać wychowawcą w bursie dla młodzieży, choć była to dla mnie absolutnie nowa rzeczywistość. Dopiero po roku zobaczyłem, że była to bardzo błogosławiona decyzja, idealne miejsce. Nie mogłem znaleźć lepszego. Rozmawiałem niedawno z braćmi z różnych klasztorów i doszliśmy do wniosku, że trafiliśmy właśnie tam, gdzie Bóg mógł w nas pracować, zmieniać nas, nawracać. On wie, co robi. Idealnie dobiera miejsca, do których nas wysyła. Choć na pierwszy rzut oka nic tego nie zapowiada. Pierwszą reakcją jest często opór materii, wewnętrzny bunt, poczucie skrzywdzenia. Ale to niezwykle ważna chwila, w której musimy kierować się wiarą. W ciemno zawierzyć decyzji przełożonych. Nie szemrać. Święty Franciszek przypomniał jednemu z przełożonych, który miał zamiar uciec na pustelnię: nawet jeśliby cię bili, masz ich kochać. To prawdziwe posłuszeństwo.

W kontekście gorącej dyskusji o 500-leciu reformacji warto wspomnieć posłuszeństwo św. Franciszka, który usłyszał od samego papieża: „Bracie, idź raczej do świń, do których macie więcej podobieństwa, niż do ludzi. Wytarzaj się razem z nimi w gnoju, a gdy zostaniesz już ustanowiony ich kaznodzieją, możesz wtedy wyłożyć im regułę”. Porażające słowa. Atak nie z zewnątrz, ale z serca Kościoła, który św. Franciszek tak bardzo ukochał. Wstał i… poszedł do świń. Gdy po raz drugi stanął przed Innocentym III i powiedział: „Panie, uczyniłem, co mi nakazałeś. Posłuchaj teraz mojej prośby”, papież zatwierdził franciszkańską Regułę.

– Wola Ojca. Przede wszystkim ona się liczy. Można to wyczytać z każdego gestu i słowa Jezusa – dopowiada o. Rafał Kogut. – Od słów: „Dlaczego mnie szukacie? Powinienem być w tym, co należy do Ojca”, aż po konanie w Ogrójcu i krzyk: „Nie moja wola, ale Twoja!”. Jezus wyjaśniał: „Kto jest moją matką i moimi braćmi?”. Ci, którzy słuchają, czyli są posłuszni. To fundament wspólnoty Kościoła.

„Pamiętaj, że jesteś nieomylny, gdy jesteś posłuszny swym przełożonym, nawet gdy popełniają błąd” – rzuciła Matka Teresa. Posłuszeństwo nie jest ślepe. Widzi rzeczywistość oczyma samego Boga.

«« | « | 1 | 2 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Zobacz

  • Ppp
    26.12.2017 14:35
    Bywa jednak i tak, że w wyniku posłuszeństwa, zrobimy coś bezsensownego lub wręcz złego.Dlatego pierwszy powinien być namysł, czy dany rozkaz zasługuje na posłuszeństwo. Bóg nie mówi ustami przełożonego – przełożonuy też jest omylnym człowiekiem ze wszystkimi tego faktu konsekwencjami.
    Pierwszą reakcją jest często opór materii – i często jest to słuszne! Czasem intuicja czy dawne doświadczenie podpowiada, że TO jest złe, lub przynajmniej “nieoptymalne”. Nie należy wtedy być ślepo posłusznym, lecz sprawę zbadać, przemyśleć i robić tak, żeby było faktycznie dobrze.
    Zwłaszcza, że jak coś pójdzie źle, to często TY będziesz za to odpowiadał, a nie ten, kto ci kazał.
    Pozdrawiam.
Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Autopromocja

    Reklama

    Reklama

    Reklama

    Archiwum informacji

    niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
    31 1 2 3 4 5 6
    7 8 9 10 11 12 13
    14 15 16 17 18 19 20
    21 22 23 24 25 26 27
    28 29 30 31 1 2 3
    4 5 6 7 8 9 10