Służebność Maryi

Rola Maryi jest wielokrotnie komentowana w Kościele. Spróbuję i ja, zaglądając do jej „credo”, do jej opisu własnego powołania i misji, czyli do „Magnificat”.

Reklama

„Bo wejrzał na uniżenie służebnicy swojej. Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia…” (Łk 1,48).

Otóż powodem, dla którego tak dużo mówimy o Maryi (a Ona to przewidziała – „mówić będą wszystkie pokolenia”), jest Jej postawa służby. Sformułowanie „swojej służebnicy” ma magiczny charakter. Jest bardzo intymne, osobiste – wyraża niesłychaną więź z Bogiem. Jakby powiedziała: „On może mną rządzić. Jestem do Jego dyspozycji”.

Warto w tym miejscu przywołać sytuację, w której krzyczą do Jezusa: „Oto Twoja matka, bracia...”. A On odpowiada: „Któż nią jest? Ten, kto pełni wolę Ojca mojego” (Mt 12,50). To jest właśnie o Maryi, o Jego Matce. Służebnicy. To nie jest jednak służba poniżająca, bo Bóg nie wykorzystuje ludzi. Dlatego czytamy: „Strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych” (Łk 1,52). Właśnie dlatego, służąc, Maryja stała się Kimś. Kimś niezwykłym, wyjątkowym.

Oprócz bardzo naturalnego wymiaru Jej służby, jak pomoc Elżbiecie, opieka nad Jezusem, możemy poznać jeszcze jeden: „gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. Święte jest Jego imię” (Łk 1, 49). Pozwoliła Bogu działać w sobie. I stała się wielka...

Tak w ogóle to właśnie jest definicja świętości: pozwolić Bogu działać w sobie.

«« | « | 1 | » | »»

aktualna ocena |   |
głosujących |   |
Ocena | bardzo słabe | słabe | średnie | dobre | super |

Zobacz

  • zamieszanie
    11.02.2016 13:57
    Maria (matka Jezusa)
    Definicja: Wybrana przez Boga i wielce zaszczycona kobieta, która urodziła Jezusa. W Biblii wspomniano jeszcze o pięciu innych Mariach. Ta była córką Helego i potomkiem króla Dawida z plemienia Judy. Pismo Święte wspomina o niej po raz pierwszy, gdy już była zaręczona z Józefem, który również pochodził z plemienia Judy i był potomkiem Dawida.

    Czego można się nauczyć z biblijnych wzmianek o Marii?

    1) Ochoczego przyjmowania wszystkiego, co Bóg przekazuje przez swych posłańców, choćby w pierwszej chwili nas to zaniepokoiło lub wydawało się niemożliwe (Łuk. 1:26-37).

    2) Odważnego działania zgodnie z poznaną wolą Boga i pokładania w Nim całkowitej ufności. (Zobacz Łukasza 1:38. Z Powtórzonego Prawa 22:23, 24 wynika, że niezamężnej dziewczynie żydowskiej, u której by stwierdzono ciążę, groziły poważne konsekwencje).

    3) Tego, że Bóg jest gotów posłużyć się człowiekiem bez względu na jego pozycję społeczną (por. Łuk. 2:22-24 z Kapł. 12:1-8).

    4) Stawiania na pierwszym miejscu spraw duchowych. (Zob. Łukasza 2:41; Dzieje 1:14. Od żydowskich żon nie wymagano, by rokrocznie w okresie Paschy towarzyszyły mężom w długiej podróży do Jerozolimy, ale Maria to czyniła).

    5) Doceniania czystości moralnej (Łuk. 1:34).

    6) Sumiennego pouczania dzieci o Słowie Bożym. (Znalazło to odbicie w tym, co czynił Jezus, gdy miał 12 lat. Zobacz Łukasza 2:42, 46-49).
Dodaj komentarz
Gość
    Nick (wymagany lub )

    Autopromocja

    Reklama

    Reklama

    Reklama

    Archiwum informacji

    niedz. pon. wt. śr. czw. pt. sob.
    31 1 2 3 4 5 6
    7 8 9 10 11 12 13
    14 15 16 17 18 19 20
    21 22 23 24 25 26 27
    28 29 30 31 1 2 3
    4 5 6 7 8 9 10