Bolszewicka mentalność

Pomysł SLD, aby zlikwidować Fundusz Kościelny, jest kolejnym dowodem, że postkomuniści zachowali bolszewicką mentalność w myśleniu o Kościele.

  PAP/Jacek Turczyk Już w 2004 r. lewica wystąpiła z wnioskiem o likwidację Funduszu Kościelnego. Na zdjęciu Marek Borowski i Jolanta Banach w czasie konferencji prasowej

Należałoby właściwie powiedzieć, że stalinowcy, którzy w 1950 r. odbierali Kościołowi nieruchomości, zachowali się bardziej przyzwoicie, gdyż ustanawiając Fundusz Kościelny, przynajmniej teoretycznie zobowiązali się do rekompensaty za zagrabioną własność. SLD natomiast chce likwidacji Funduszu bez żadnych dodatkowych rozwiązań, jakby kwestii ubezpieczeń społecznych osób duchownych nie regulowało prawo, nie tylko krajowe, ale i umowy międzynarodowe, a samo istnienie Funduszu Kościelnego nie było formą rekompensaty za utracony niegdyś majątek kościelny. Bolszewicka mentalność posłów SLD spowodowała, że w swoim projekcie nie uznali za stosowne nawet zrezygnować ze stalinowskiego zapisu, że projektowane zmiany są konieczne dla „usunięcia pozostałości przywilejów obszarniczo-feudalnych w dobrach martwej ręki”.

Uwarunkowania prawne

Czy możliwa jest więc jednostronna, jak proponuje to SLD, zmiana ustawy z marca 1950 r. o dobrach martwej ręki, która gwarantuje istnienie Funduszu Kościelnego, a której przepisy zostały doprecyzowane w ustawie o ubezpieczeniach społecznych z października 1998 r.? Gdyby Sejm uchwalił taką ustawę bez zawarcia umowy z Kościołem, ustanowione w ten sposób prawo byłoby w oczywisty sposób niekonstytucyjne, gdyż sprzeczne z art. 25 Konstytucji RP (ust. 4 i 5) oraz z art. 27 konkordatu, który stanowi, że „Sprawy wymagające nowych lub dodatkowych rozwiązań będą regulowane na drodze nowych umów między Układającymi się Stronami albo uzgodnień między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej i Konferencją Episkopatu Polski upoważnioną do tego przez Stolicę Apostolską”. To oznacza, że ustawę w tej sprawie powinna poprzedzić pisemna umowa, zawarta przez przedstawicieli Kościoła oraz rządu RP w tej kwestii. Tym bardziej że konkordat w art. 22 stanowi: „Przyjmując za punkt wyjścia w sprawach finansowych instytucji i dóbr kościelnych oraz duchowieństwa obowiązujące ustawodawstwo polskie i przepisy kościelne, Układające się Strony stworzą specjalną komisję, która zajmie się koniecznymi zmianami. Nowa regulacja uwzględni potrzeby Kościoła, biorąc pod uwagę jego misję oraz dotychczasową praktykę życia kościelnego w Polsce”. Czy posłowie SLD zgłaszający swój projekt nie znali stanu prawnego w tej sprawie? Doświadczenie uczy, że dla ludzi z bolszewicką mentalnością kwestie prawne nigdy nie stanowiły przeszkody w ich planach politycznych. Wniosek w sprawie likwidacji Funduszu Kościelnego nie został zresztą złożony po to, aby cokolwiek rozwiązać, tylko aby wyprężyć się przed antyklerykalnym elektoratem, przejmowanym przez Ruch Palikota, i powiedzieć mu: jesteśmy nie mniej radykalni niż ci nowi, a więc nie ma powodu, aby opuszczać nasze szeregi.

Wykop